Κάτω απ’ τη μάσκα

20.01.2018

Σκέψεις.
Κάπου έχεις κάνει λάθος και το ξέρεις.
Αν μιλήσεις, θα δείξεις ενοχικός.
Αν δεν μιλήσεις, θα φανείς ηλίθιος.
Θα πούνε ότι το έκρυψες και τους ξεγέλασες.
Εσύ απλά θες να είσαι ο εαυτός σου.
Με τα καλά και τα κακά του.
Τα όμορφα και τα άσχημα.
Τα σωστά και τα λάθη.
Απλά εσύ.
Θέλεις να αλλάξεις, να δείξεις ποιος είσαι.
Δεν ήταν όλα επιλογές σου, κάποια πράγματα απλά έγιναν.
Κακώς. Όμως εδώ είμαστε. Έγιναν.
Εσύ βρίσκεσαι κάπου στη μέση.
Ούτε στην αφετηρία, ούτε στον τερματισμό.
Το βήμα σου τρεμοπαίζει.
Μπρος-πίσω.
Κάποιος να σε σπρώξει.
Πρέπει να τερματίσεις.
Ξέρεις ποιος μπορεί να το κάνει. Ή ελπίζεις να ξέρεις.
Όμως φοβάσαι.
Όλοι έχουν ψεγάδια. Το ξέρεις.
Συνεχίζεις να φοβάσαι.
Και αν δεν θέλει να αντικρίσει τα δικά σου;
Χρειάζεσαι χρόνο να τα διορθώσεις.
Όχι. Δεν έχεις χρόνο.
Πρέπει να μιλήσεις.
Γι’ αυτό, έχεις χρόνο.
Αξίζει να σε γνωρίσει όπως είσαι.
Άνοιξε την καρδιά σου.
Μίλα.
Απλά.

Την ακούς;

-

γράφει η Νικολέττα Κριαρά - Λάμπρου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου