Και ό,τι θέλει ας γίνει

4.10.2017

Σ’ αγαπώ.

Μα είσαι μόνο μια στιγμή

όλης της άδειας μέρας μου.

Δε λέει να μου φτάσει…

 

Όλες τις άλλες τις στιγμές

o Χρόνος θαρρείς πέτρωσε

φοβάμαι μη και σπάσει.

 

Πώς να γεμίσει το κενό

που αφήνει η απουσία σου

και τι χαρά να δώσει;

 

Ρωτάω πώς εσύ μπορείς

ν’ αρκείσαι μόνο στη στιγμή

που εμένα έχει στοιχειώσει;

 

Τον ύπνο μου τον έχασα,

βαδίζω και παραμιλώ

και ξυπνητός κοιμάμαι.

 

Τα μάτια κλείνω και θαρρώ

πάλι πως σ' έχω αγκαλιά.

Θεέ μου, ναι, φοβάμαι,

 

μη χάσω και το λίγο μου

ανόητο, χαζό μυαλό,

που μου 'χει απομείνει.

 

Έλα, γιατί στ’ ορκίζομαι,

αν δε ριζώσεις δίπλα μου

στης ζήσης μου τη δίνη

 

Πράγματα βλέπω απρόβλεπτα.

(Θαρρείς αλήθεια δεν μπορώ;)

Και, ό,τι θέλει ας γίνει!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Μου αρέσει αυτή η δυναμική που βγάζεις μέσα απ’ το γραπτό σου. Την καλημέρα μου, Λένα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου