Κι είπες να φύγεις

16.12.2017

Νύχτα

κι είπες να φύγεις

Ένα βήμα η εκπνοή

Φορούσες ένα μπλε φουστάνι

Και μια γαλάζια θλίψη στα μάτια

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Σε πήραν στο κατόπι

Κάτι σκοτωμένα όνειρα

Κάτι μαραμένα μυστικά

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Το φεγγάρι μοίραζε τ΄άστρα στο σκοτάδι

Με ένα αχνό φως να το αγκαλιάζει

Και δυο φτερούγες κάθαρση

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Το βλέμμα ράγισε

Σαν κοίταξες ψηλά στον ουρανό

Ένα αστέρι έπεφτε στη λύτρωση

Μα η ευχή πνιγόταν μέσα στο ψέμα

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου