Select Page

Κι είπες να φύγεις

Κι είπες να φύγεις

Νύχτα

κι είπες να φύγεις

Ένα βήμα η εκπνοή

Φορούσες ένα μπλε φουστάνι

Και μια γαλάζια θλίψη στα μάτια

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Σε πήραν στο κατόπι

Κάτι σκοτωμένα όνειρα

Κάτι μαραμένα μυστικά

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Το φεγγάρι μοίραζε τ΄άστρα στο σκοτάδι

Με ένα αχνό φως να το αγκαλιάζει

Και δυο φτερούγες κάθαρση

 

Νύχτα

Κι είπες να φύγεις

Το βλέμμα ράγισε

Σαν κοίταξες ψηλά στον ουρανό

Ένα αστέρι έπεφτε στη λύτρωση

Μα η ευχή πνιγόταν μέσα στο ψέμα

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Άννα Μάλαμα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Παιδαγωγικά κι έκανα μετεκπαίδευση στην Ειδική Αγωγή. Εργάστηκα ως δασκάλα γενικής και ειδικής Αγωγής σε σχολεία του Έβρου, του Κιλκίς και της Θεσσαλονίκης. Όταν δε δουλεύω με τα παιδιά, μου αρέσει να διαβάζω όμορφα βιβλία. Πού και πού η πένα μου γαργαλάει το χέρι κι αραδιάζω στο χαρτί τις δικές μου ιστορίες.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος