Select Page

Κοίτα

Κοίτα

Κοίτα, με σκυμμένο κεφάλι πάνε στη δουλειά,
πόσο αργά βαδίζουν, δε βιάζονται να πιάσουν ζωή.
Πρόχειρα καταλύματα σταβλισμού ιδεών για ένα καρβέλι ψωμί,
Υπέροχα σχέδια οδηγούν στην εξορία
καταδικασμένα χαμόγελα.
Κοίτα πώς μας πληγώνουν οι λέξεις οι μελλοντικές.
Στα μάτια ρολά κατεβασμένα,
πωλείται το εντός, πωλούνται οι καλύτερες μέρες
μαζί με τους αιθεροβάμονες διαβάτες.
Για ένα καρβέλι ψωμί κοιμούνται κουρασμένοι
από την ανυπομονησία του αύριο,
με την αγωνία της πλανεμένης γνώσης
με παύσεις ζωής που νανουρίζουν ταριχευμένες ελπίδες.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος