Κράτα, ψυχή μου

24.06.2017

 

 

 

 

 

Κι εσύ πονάς και ματώνεις,
κι έρχονται εκείνοι,
που δεν ξέρουν
ή που αρνούνται
να γνωρίσουν
τον πόνο που κρύβεις
μέσα σου.

Και περνούν οι ώρες,
οι μέρες,
οι μήνες,
τα χρόνια,
και σε ποδοπατούν,
λες και γεννήθηκαν
για να σε πονέσουν.

Κι εσύ, εκεί,
αγέρωχη.
Πόσο;
Τόσο…
Όσο…
Και πονάς
και ματώνεις
και γίνεσαι
ανοιχτή πληγή…
Για πόσο;
Για όσο…

Και σε θαυμάζω,
και υποκλίνομαι
στη μεγαλοψυχία σου
για όλους και για όλα,
ακόμα και γι’ αυτούς
που σε σταυρώνουν
ολημερίς κι οληνυχτίς.

Κράτα, ψυχή μου, γερά
γι’ αυτό που Εσύ
και μόνον Εσύ
γέννησες
και κατόρθωσες να ξεχωρίσεις.

Κράτα, ψυχή μου,
για το Απόλυτο δημιούργημά σου
κι εγώ,
ταπεινή και ανίδεη
να υποκλίνομαι
στη μεγαλοσύνη σου,
να σε θαυμάζω,
να γίνομαι τοσοδούλα
μπροστά σου.

Κράτα, ψυχή μου,
κράτα…

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου