Λήξη | τοβιβλίο.net

Select Page

Λήξη

Λήξη

Ο συναισθηματικός της κόσμος σε πλήρη σύγχυση, και για όλα αυτά, ένας είναι ο υπαίτιος. Πάει καιρός που αποφεύγει να την κοιτάξει στα μάτια. Στην αρχή εκείνη δεν είχε δώσει σημασία, ώσπου την εμφάνισή του έκανε ένα ακόμη σημάδι: τα χέρια του. Αυτά τα χέρια που κάποτε την αγκάλιαζαν τρυφερά, τώρα με δυσκολία ίσα που την αγγίζουν. Τα χείλη, που κάποτε τη φιλούσαν με τόσο πάθος, έχουν σμίξει και αδυνατούν να ψελλίσουν έστω και μια λέξη. Η συγκατοίκησή τους πλέον δεν χαρακτηρίζεται ούτε καν φιλική. Δύο ξένοι είναι, που ξεφύτρωσαν από το πουθενά και για τιμωρία κάποιος τους έβαλε να ζήσουν μαζί. Μπορεί να ερωτεύθηκαν, ν’ αγαπήθηκαν, αλλά στο τέλος κυριάρχησε το μίσος. Και ας λένε ότι αγάπη και μίσος πάνε μαζί. Αντίπαλοι ήταν που έμεναν μαζί από συνήθεια. Τι λέξη και αυτή; Από μόνη της τόσο συνηθισμένη και κοινότυπη. Η ιστορία τους είχε λάβει τέλος εδώ και καιρό, αλλά κανένας δεν το παραδεχόταν. Ο καθένας την ευκολία και τη βόλεψή του. Ούτε «Αντίο» δεν είπαν. Από τότε δεν ξαναβρέθηκαν ποτέ. Ίσως ήταν καλύτερα έτσι...

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Ημερολόγιο 2019 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος