Select Page

Λίγα σύκα απ’ τα γαϊδουράγκαθα, της Edna St. Vincent Millay

Λίγα σύκα απ’ τα γαϊδουράγκαθα, της Edna St. Vincent Millay

 

Edna St. Vincent Millay

Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα

 

κατηγορία: μετάφραση, ποίηση (δίγλωσση έκδοση)

πρόλογος-μετάφραση: Χαρίλαος Νικολαΐδης

επίμετρο: Ευαγγελία Κουλιζάκη

isbn: 978-618-5155-43-8

σελίδες: 70

 

Λίγα λόγια για την ποιήτρια:

Η Edna St. Vincent Millay (Έντνα Σεντ Βίνσεντ Μιλλέυ, 1892-1950) γεννήθηκε στο Μέιν των ΗΠΑ. Το 1923 έγινε η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με το βραβείο Pulitzer για την ποίηση, μετά τη θέσπιση της συγκεκριμένης κατηγορίας βραβείων, ενώ το 1943 τιμήθηκε με το Robert Frost Medal για την προσφορά της στην αμερικανική ποίηση. Μέσα από το έργο της, οραματίστηκε και ανέδειξε σταθερά ένα νέο πρότυπο απελευθερωμένης γυναίκας δημιουργού. Τα Λίγα σύκα απ’ τα γαϊδουράγκαθα (A Few Figs From Thistles, 1920) είναι η δεύτερη ποιητική της συλλογή, και η πλέον γνωστή στο ευρύ κοινό ως προς τα ποιήματα τα οποία περιέχει. Μέσα από τη συγκεκριμένη συλλογή, η Millay επαναπροσδιόρισε όχι μόνο την ποίηση της, αλλά και –γενικότερα- τον ρόλο της γυναίκας ποιήτριας στο λογοτεχνικό στερέωμα, διευρύνοντας τα όρια του «επιτρεπτού» στον γυναικείο ποιητικό λόγο. Η Millay γιορτάζει την παροδικότητα του έρωτα. Απορρίπτει την συναισθηματολογία της χαμένης αγάπης, όχι όμως το συναίσθημα. Απελευθερώνεται από τα στερεότυπα του παρελθόντος.

 

Ποίημα από το βιβλίο:

 

Thursday

And if I loved you Wednesday,

Well, what is that to you?

I do not love you Thursday–

So much is true.

 

And why you come complaining

Is more than I can see.

I loved you Wednesday, –yes– but what

Is that to me?

 

*

Πέμπτη

 

Κι αν σ’ αγάπησα Τετάρτη,

Ε, τι σημαίνει αυτό για εσένα;

Πέμπτη στέρεψε η αγάπη –

Έτσι έχουνε τα δεδομένα.

 

Και γιατί παραπονιέσαι

Αδυνατώ ν’ αντιληφθώ.

Σ’ αγάπησα Τετάρτη, -ναι- για εμένα

Τι σημαίνει αυτό;

Επιμέλεια κειμένου

Χριστίνα Παπαβασιλείου

Γεννήθηκα στην όμορφη Θεσσαλονίκη, όμως οι συγκυρίες με έφεραν στη ζεστή Λάρισα. Με τα χρόνια την αγάπησα και αυτήν. Τελευταία, οι γύρω μου λένε πως μεγάλωσα, δεν είμαι πια παιδί. Τους αγνοώ και συνεχίζω να ονειρεύομαι. Από μικρή ήμουν βιβλιόπαιδο, αγαπούσα τα βιβλία και τις περίεργες λέξεις τους. Μια νύχτα με βροχή στάθηκε η αφετηρία για να πιάσω ενεργά χαρτί και μολύβι. Έπειτα, ακολούθησαν και άλλες τέτοιες νύχτες -ενίοτε και μέρες- που οι σκέψεις μου αποτυπώνονταν στο χαρτί. Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα γίνω καλύτερος άνθρωπος. Ως τότε, θα συνεχίσω να χορεύω στο ρυθμό της ζωής...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!