Λίγο από θάλασσα

9.08.2018

Δεν ήταν το αλάτι
τούτο που άφριζε τη μανιασμένη θάλασσα.
Ούτε τα δάκρυα,
εκείνα που  έσωζαν, 
όσο πικρά κι αν ήταν.
Πάψαμε να γυρεύουμε
-αυτό ήταν όλο-
Τις λακκουβίτσες που κράταγαν λίγη βροχή
ή λίγο θάλασσα,
το νόημα στις κινήσεις.
Κι έτσι, οι λέξεις έπεφταν βαριές.
Μόνο τον κρότο τους.
Σαν τη βουτιά του Ίκαρου μετά το πέταγμά του.

Ένα φόρτωμα αλάτι
μέτρησα κόκκο στον κόκκο,
κι ακόμα, μόνος είμαι.

 

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου