Select Page

Λεβιάθαν

Λεβιάθαν

Σκληροί χειμώνες, αρνούνται να παραδοθούν

στην επιμονή του ημερολογίου.

Όλη τη νύχτα, οι άνεμοι ουρλιάζουν

σαν θηρίο τραυματισμένο,

μα όχι θανάσιμα: γρυλίζοντας

και μαστιγώνοντας άγρια το σκοτάδι.

Κι εσύ, αδύναμος, να συρρικνώνεσαι

περιμένοντας την αναγέννηση,

ελπίζοντας, με μάτια ερμητικά κλειστά.

 

Το πρωί, αμυδρά τα δάχτυλα του ήλιου,

η θερμοκρασία αυξάνεται απρόθυμα.

Κι εσύ, ανασυνταγμένος Λεβιάθαν,

ξυπνάς τρεκλίζοντας απ’ τα μπουντρούμια σου,

με χέρια χλωμά, προτεταμένα, να φτερουγίζουν

σαν πεταλούδες προς το φως.

_

Γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος