Χλωμά τα βράδια ήτανε κοντά σου
Νεκρά τώρα μακριά σου
Το μυαλό στη μορφή σου σταματά
Δάκρυα αγγίζουν την καρδιά.

Εσένα έψαχνα χρόνια να βρω
Να σου φωνάξω σ’ αγαπώ
Μα με πίκρανες δίχως αφορμή
Έκλεισες την πόρτα μιαν αυγή.

Ευκαιρίες δε δίνει η καρδιά
Όταν αγαπάει αληθινά
Μια φορά ερωτικά μιλά
Και ύστερα παντοτινά σιωπά
Κι αν θα ξαναμιλήσει
Θα είναι για να λησμονήσει.

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!