Λησμονιά

12.11.2017

Χλωμά τα βράδια ήτανε κοντά σου
Νεκρά τώρα μακριά σου
Το μυαλό στη μορφή σου σταματά
Δάκρυα αγγίζουν την καρδιά.

Εσένα έψαχνα χρόνια να βρω
Να σου φωνάξω σ’ αγαπώ
Μα με πίκρανες δίχως αφορμή
Έκλεισες την πόρτα μιαν αυγή.

Ευκαιρίες δε δίνει η καρδιά
Όταν αγαπάει αληθινά
Μια φορά ερωτικά μιλά
Και ύστερα παντοτινά σιωπά
Κι αν θα ξαναμιλήσει
Θα είναι για να λησμονήσει.

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου