Λόγια, λόγια, λόγια..

Δημοσίευση: 11.09.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Πολλώ λογιώ τα λόγια μας, όσα 'ν' και τα μαλλιά μας 
λόγια που βγαίνουν απ' το νου και μπαίνουν στην καρδιά μας
Λόγια που τριαντάφυλλα στολίζουν τη στρατιά μας
και τα ποτίζει η ομορφιά κι η λάμψη απ' τη ματιά μας.
Λόγια που μοιάζουν "έπαινος" σ' ό,τι 'χουμε προσφέρει
με το φτωχό μας το μυαλό, με το καλό μας "χέρι"
Λόγια που 'ναι παρηγοριά σε ό,τι μας τυχαίνει
που 'ναι κακό κι ασήκωτο και την καρδιά βαραίνει...
Λόγια που είναι συμβουλές καλόβουλα δοσμένες
και μας βοηθούν σ' αντίξοες συνθήκες πικραμένες.
Λόγια που ξεστομίζουμε επάνω στο θυμό μας
και σαν μαχαίρια δίκοπα πάνε στο διπλανό μας...
Λόγια που για κουτσομπολιό τα λέει ο καθείς μας
που θάβουν τον άλλονε βαθύτερα απ' τη γης μας.
Λόγια, λογάκια παιδικά που πάντα στάζουν μέλι
να τα ακούει ο γονιός ολημερίς το θέλει.
Λόγια ανθρώπων γνωστικών που στάζουν "σοφία"
ανθρώπων που δεν έχουνε και "μόρφωση" καμία.
Λόγια που οι πολιτικοί σκορπίζουν σαν τα φύλλα
με υποσχέσεις άυλες που μοιάζουν σαν τα ξύλα
Λόγια που λέει η καρδιά και στην καρδιά πηγαίνουν
λόγια που οι ευαίσθητοι μόνο καταλαβαίνουν...
Λόγια που αν δεν τα σκέπτεσαι να μην τα ξεστομίζεις
γιατί μαχαίρι στην καρδιά μπήγεις και το γυρίζεις...

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ , Μαίρη , για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Λόγια που αν δεν τα σκέφτεσαι να μην τα ξεστομίζεις γιατί μαχαίρι στην καρδιά μπήγεις και το γυρίζεις!!!! Λόγια που τόσο εύκολα ξεστομίζουμε εμείς οι άνθρωποι χωρίς να υπολογίζουμε τις συνέπειες…είναι όμως και εκείνα τα γλύκα, τα γεμάτα μαγεία κι αγάπη…που μας φτιάχνουν, μας ανεβάζουμε, μας κάνουν να νιώθουμε πιο άνθρωποι!!!! Η σοφία της πένας σου και της ψυχής σου δεν έχει τέλος!!!!!!!! Σ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Χρυσούλα. Τα βήματα δίπλα σου με έναν τρόπο μαγικό γεμίζουν πάντα τις αποσκευές μου!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Πολυαγαπημένη μου Σοφία ,

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα τόσο ζεστά κι ενθαρρυντικά σχόλιά σου!
      Τα λόγια σου μου δίνουν πάντα μεγάλη χαρά!
      Με κάνουν να νιώθω πως η ποίηση είναι η σκάλα
      που ακόμα μπορεί και μ’ ανεβάζει στης ψυχής τα ουράνια!

      Να είσαι καλά! Να είστε όλοι καλά!

      Πολλά φιλιά σε όλους σας!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου