Λόγια, λόγια, λόγια..

11.09.2017

Πολλώ λογιώ τα λόγια μας, όσα 'ν' και τα μαλλιά μας 
λόγια που βγαίνουν απ' το νου και μπαίνουν στην καρδιά μας
Λόγια που τριαντάφυλλα στολίζουν τη στρατιά μας
και τα ποτίζει η ομορφιά κι η λάμψη απ' τη ματιά μας.
Λόγια που μοιάζουν "έπαινος" σ' ό,τι 'χουμε προσφέρει
με το φτωχό μας το μυαλό, με το καλό μας "χέρι"
Λόγια που 'ναι παρηγοριά σε ό,τι μας τυχαίνει
που 'ναι κακό κι ασήκωτο και την καρδιά βαραίνει...
Λόγια που είναι συμβουλές καλόβουλα δοσμένες
και μας βοηθούν σ' αντίξοες συνθήκες πικραμένες.
Λόγια που ξεστομίζουμε επάνω στο θυμό μας
και σαν μαχαίρια δίκοπα πάνε στο διπλανό μας...
Λόγια που για κουτσομπολιό τα λέει ο καθείς μας
που θάβουν τον άλλονε βαθύτερα απ' τη γης μας.
Λόγια, λογάκια παιδικά που πάντα στάζουν μέλι
να τα ακούει ο γονιός ολημερίς το θέλει.
Λόγια ανθρώπων γνωστικών που στάζουν "σοφία"
ανθρώπων που δεν έχουνε και "μόρφωση" καμία.
Λόγια που οι πολιτικοί σκορπίζουν σαν τα φύλλα
με υποσχέσεις άυλες που μοιάζουν σαν τα ξύλα
Λόγια που λέει η καρδιά και στην καρδιά πηγαίνουν
λόγια που οι ευαίσθητοι μόνο καταλαβαίνουν...
Λόγια που αν δεν τα σκέπτεσαι να μην τα ξεστομίζεις
γιατί μαχαίρι στην καρδιά μπήγεις και το γυρίζεις...

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ , Μαίρη , για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Λόγια που αν δεν τα σκέφτεσαι να μην τα ξεστομίζεις γιατί μαχαίρι στην καρδιά μπήγεις και το γυρίζεις!!!! Λόγια που τόσο εύκολα ξεστομίζουμε εμείς οι άνθρωποι χωρίς να υπολογίζουμε τις συνέπειες…είναι όμως και εκείνα τα γλύκα, τα γεμάτα μαγεία κι αγάπη…που μας φτιάχνουν, μας ανεβάζουμε, μας κάνουν να νιώθουμε πιο άνθρωποι!!!! Η σοφία της πένας σου και της ψυχής σου δεν έχει τέλος!!!!!!!! Σ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Χρυσούλα. Τα βήματα δίπλα σου με έναν τρόπο μαγικό γεμίζουν πάντα τις αποσκευές μου!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Πολυαγαπημένη μου Σοφία ,

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα τόσο ζεστά κι ενθαρρυντικά σχόλιά σου!
      Τα λόγια σου μου δίνουν πάντα μεγάλη χαρά!
      Με κάνουν να νιώθω πως η ποίηση είναι η σκάλα
      που ακόμα μπορεί και μ’ ανεβάζει στης ψυχής τα ουράνια!

      Να είσαι καλά! Να είστε όλοι καλά!

      Πολλά φιλιά σε όλους σας!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου