Θρηνώ τα μάτια που δε θα ξαναδώ
Τα χέρια που δε θα ξανακρατήσω
Κάνω να πιάσω εκείνο το ύφασμα
μπας και σ’ αναγνωρίσω

Κάποιος μου σφύριξε πως σε είδε
Να τριγυρνάς μέσα στα αίματα
Μα πώς να τον πιστέψω;
Θα είναι φάντασμα θαρρώ...

Τα απαλά σου τα δάκτυλα
Δεν πρόλαβα να αγγίξω
Τα μάτια σου άργησα να κλείσω
Ο θάνατος με πρόλαβε και ήρθα δεύτερος

_

γράφει η Σοφία Κιόρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!