Μάταιη γραφή

25.07.2017

Όλα ξεκίνησαν από μια παλιά γραφομηχανή. Ποτέ πριν δεν ήταν σε θέση να γράψει, έως τη στιγμή που, εντελώς συμπτωματικά, αυτή η γραφομηχανή έπεσε στα χέρια του. Είχε προσπαθήσει επανειλημμένως, με όλα του τα χειρόγραφα να καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων. Αλλά με εκείνη τη γραφομηχανή θα έλεγε κανείς ότι συνέβαινε κάτι μαγικό. Μαζί διηγούνταν ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας, νουβέλες και μυθιστορήματα. Κι όλες αυτές οι ιστορίες τον έφερναν σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο.

Η γραφομηχανή έδινε ζωή στις λέξεις που κυλούσαν αβίαστα πάνω στο χαρτί και μετέτρεπε μια μονότονη γραμμή σε πνευματώδη στίχο, τα θαμπά κλισέ σε "διαμαντάκια", έναν στεναγμό σε γέλιο. Δεν αναγνώριζε τις λέξεις του όταν τις έβλεπε τυπωμένες... Και σε λίγο, του ήταν δύσκολο να πει εάν εκείνος έδινε τον ρυθμό στο γράψιμο ή αν η γραφομηχανή οδηγούσε το χέρι του.

Εσωστρεφής καθώς ήταν, ανακάλυψε ότι μπορούσε να εκφραστεί και να επικοινωνήσει μόνο μέσω της γραφής, βρίσκοντας τον λόγο του πολύ απότομο και αδέξιο. Στο χαρτί όμως, δεν μπορούσε πλέον να τον συναγωνιστεί κανείς.

Βλέποντας πως έχει απήχηση στο αναγνωστικό του κοινό, εξακολούθησε να γράφει και να γράφει καθώς η γραφομηχανή απορροφούσε όλο και περισσότερο τη φαντασία του, διαχέοντάς την κατά μήκος των σελίδων και προσδίδοντας σε κάθε έργο του υψηλή αισθητική αξία.

Κάποια στιγμή όμως η φαντασία του προσγειώθηκε στο έδαφος της πικρής αλήθειας... Η παλιά γραφομηχανή συνέχισε να εργάζεται ακατάπαυστα, όμως η κούραση καθώς και η αλαζονεία του συγγραφέα την εξάντλησαν. Τα πλήκτρα της βουβάθηκαν και το μελάνι της στέγνωσε. Και κάποια μέρα πέθανε, χρησιμοποιημένη στο έπακρο από τη φιλοδοξία του και από το ανυπόμονο κοινό.

Τον βρήκαν πεσμένο δίπλα της, μέσα σε μια λίμνη από κόκκινο μελάνι.

                                                                   -

                                                     γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ζωτικό ειδύλλιο

Ζωτικό ειδύλλιο

-Αυτό είναι δικό σας, είπε ο πωλητής μ’ ένα πλατύ χαμόγελο που αποκάλυψε τη λευκή οδοντοστοιχία του, δίνοντας στο Σταμάτη το κλειδί του αυτοκινήτου. Εκείνος το περιεργάστηκε στη χούφτα του με δέος, σα να κρατούσε το άγιο δισκοπότηρο. Κάθισε στη θέση του οδηγού και...

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Ο Τάσος, ο καφετζής, έφτασε όπως πάντα στην ώρα του, ν’ ανοίξει αχάραγα τον καφενέ, που βρισκόταν σε μια γωνιά της μικρής πλατείας. Ήδη απ’ έξω ήσαν καθισμένοι, να τον προσμένουν, τα πρώτα μαστόρια, που είχαν για πιάτσα το μαγαζί. -Καλημέρα. Πρωινοί, πρωινοί, βλέπω....

Πέρσα – Στέφανος

Πέρσα – Στέφανος

Όταν γνώρισα την Πέρσα ήμουνα πολύ νέος, ίσως πολύ νεώτερος απ’ αυτήν, αλλά με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις. Μόλις είχα τελειώσει τις Πανεπιστημιακές μου σπουδές και μιας και δεν γινόταν καν λόγος για μεταπτυχιακές στο εξωτερικό, λόγω οικονομικής αδυναμίας, (σημ. στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου