Μέσα από εσένα

22.01.2018

Δεν κοιτάζω πια τον καθρέφτη ξέρεις

Πάνω στο πρόσωπό μου είναι χαραγμένα

Τόσα σημάδια και ίχνη από εσένα

Κάθε ρυτίδα μου

Έχει ακόμη το άγγιγμα των χειλιών σου

Πονάνε τόσο πολύ εκείνα τα φιλιά

Με πονάνε πάντα

Η μνήμη μια θανάσιμη πληγή

Και αιμορραγεί

Καθώς στέκεται ολοζώντανο στον νου μου

Το χαμόγελό σου

Δε βαστάει άλλο η καρδιά μου

Να κρατάει σφιχτά την ανάμνησή σου

Δεν υπήρξα παρά μόνο μέσα από εσένα

Και υπάρχω μόνο μέσα από τα δικά σου κομμάτια

Δε θέλω να κοιτάζω πια τον καθρέφτη

Γιατί αν κοιτάξω

Θα ραγίσει κι άλλο

Θα ραγίσω κι άλλο

Θα σκορπίσω

Θα χαθείς για πάντα…

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου