Μέσα στο βράδυ, μέσα στο μετάξι

23.12.2016

Το βράδυ θα μαγειρέψω. Θα έρθεις, έτσι δεν είναι; Μονάχα εσένα προσκάλεσα...
Φώναξα τ’ αστέρια για να στολίσουν το ταβάνι, δεν ήθελα να το αφήσω χλωμό και άδειο ως συνήθως. Σε μια εξαιρετική περίπτωση, επιλέγεις ιδιαίτερο στολισμό για να υποδεχθείς και να ευχαριστήσεις. Έβγαλα και τις συνηθισμένες κουρτίνες· πληκτικές δε φάνταζαν; Εμένα με κούραζαν πάντως. Εσένα;
Ξέρω, δε θα μου πεις από ευγένεια, για να μη θίξεις το γούστο μου. Θα ήθελα όμως. Θα ’θελα να ακούσω τη γνώμη σου, για τις κουρτίνες έστω.
Για να δούμε... Έχω βγάλει πολλά υφάσματα μπροστά μου. Θα προτιμήσω το μπλε της νύχτας για την περίσταση. Το αφαίρεσα από το νυχτερινό σκοτάδι, τότε που μου έστειλες νότες, τραγούδια, ήχους. Σαν να το ήξερα ότι θα το χρειαζόμουν σύντομα. Δε μου κράτησε κακία το βραδάκι, με εξυπηρέτησε πρόθυμα.
«Πάρε λίγο» μου φώναξε «και μου το επιστρέφεις».
Να θυμηθώ να το πάω πίσω. Να το πάρω στα χέρια μου με προσοχή και να δώσω μία για να κολλήσει στο υπόλοιπο βράδυ.
Χμμ, για να δω. Σειρά έχουν οι τοίχοι. Πρέπει να δώσω λίγη ομορφιά. Με το χέρι μου πέρασα τους τοίχους αγγίζοντας απαλά· αμέσως γέμισαν λευκά, ροζέ, και γαλάζια λουλουδάκια. Πολύ ειδυλλιακά. Στάθηκα λίγο να τα καμαρώσω, αχ και να μύριζαν και λίγο, υπέροχα θα ήταν. Σκόρπισα γύρω μου ανθάκια λουίζας και γιασεμιού. Τ’ άφησα να αιωρούνται μέσα στο δωμάτιο, να μας μεθύσουν με το άρωμά τους.
Ξέρω ότι σου αρέσει η μυρωδιά τους, έχω προσέξει ότι μισοκλείνεις τα μάτια σου όταν τα έχεις γύρω σου, όταν περπατάμε την άνοιξη, τα δειλινά.
Κάτω στο πάτωμα έστρωσα βελούδο. Στο χρώμα του ελεφαντόδοντου και σ’ ένα ζεστό μελί. Για να πατάμε στα απαλά, να μας προδιαθέτει. Και το τραπέζι; Α, ναι το τραπέζι.
Το τραπέζι ούτε μικρό, ούτε μεγάλο. Με κεριά ανάμεσά μας για να δίνουν γλύκα στα πρόσωπά μας.
Θα τ’ ανάψεις εσύ;
Είμαι λίγο αδέξια, το ξέρεις εξάλλου. Πάνω στο λευκό τραπεζομάντιλο είχα απλώσει σπασμένα ρόδια, πέταλα από τριαντάφυλλα κατακόκκινα και πολλά καρύδια και αμύγδαλα, μέσα στα τσόφλια τους. Αν θέλεις να τα γευτείς, πρέπει να το σπάσεις, με τρόπο.
Έτσι δεν είναι;
Και τα καθίσματα; Δυο ξύλινες σκαλιστές καρέκλες με βελούδινη φουσκωτή πλάτη σε σκούρο ροζ. Με περίτεχνα σκαλίσματα στην κορυφή της πλάτης για να τις θαυμάσεις.
Μ’ όλα αυτά ξέχασα το φαγητό. Ελπίζω να μη μου καεί. Έτρεξα στην κουζίνα. Η κατσαρόλα σφύριζε χαρούμενη και εγώ ανασκουμπώθηκα για να φτιάξω τη σαλάτα. Άρχισα να ψιλοκόβω με επιμέλεια, θα μου έπαιρνε ώρα.
Έκοβα, έκοβα, καρύκευα, ετοίμαζα τις πιατέλες και στόλιζα. Αφού τελείωσα, πήγα στην κρεβατοκάμαρα για να ντυθώ. Είχα διαλέξει ένα ροζ φουστάνι με λίγη λεβάντα καρφιτσωμένη πάνω του. Αλίμονο... Με το που το έπιασα, το έβαψα με ρόδι. Είχε μείνει, φαίνεται, πάνω στο χέρι μου όταν τα έσπαγα πριν. Τι κρίμα... Πώς να το βγάλω τώρα; Δεν προλαβαίνω, πρέπει να βρω κάτι άλλο.
Το μάτι μου έπεσε σε μια μεταξωτή φούστα λευκή, πανέμορφη. Δεν την είχα φορέσει ποτέ. Ευκαιρία. Και από πάνω; Δεν είχα κάτι εξίσου όμορφο να ταιριάζει. Δεν μπορεί, κάτι θα βρω. Κοίταξα το ρολόι μου αγχωμένη.
Το ρολόι έλεγε 10.00.
Πήγα μέσα στο σαλόνι να δω το ρολόι πάνω στο τζάκι. 10. 00 έλεγε και αυτό. Αφού είχαμε πει στις 9.00. Πώς πέρασε έτσι η ώρα. Πώς κυλάει ο χρόνος...

Έκατσε σε μια από τις δύο καρέκλες. Κοιτούσε τα ρόδια, τα αμύγδαλα, τα καρύδια. Το βελούδο, τα ανθάκια, το μπλε της νύχτας. Πόση ώρα να πέρασε...

«Μέσα στο βράδυ, μέσα στο μετάξι,
μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι,
ήρθα και σε γύρεψα,
τα βλέφαρά σου φίλησα...»

Από την κρεβατοκάμαρα ακουγόταν, κάποιος τραγουδούσε.
Σηκώθηκε συγκρατημένα και μπήκε μέσα. Πάνω στο κρεβάτι είδε μια μπλούζα. Θα ταίριαζε με τη λευκή της φούστα...

_

γράφει η Κωνσταντίνα Κοράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου