Μέτσενγκερσταϊν, του Σήφη Ζερβουδάκη

28.03.2017

σχόλια

Μέτσενγκερσταϊν

ΣΗΦΗΣ ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ

 

Ο έρωτας του νεαρού που μας συστήνεται με το παρατσούκλι Πρόσπερος για τη γοητευτική Φλώρα θα έχει μάλλον απρόβλεπτες συνέπειες: όταν εκείνος νομίζει πως έχει πια ξεχάσει, εκείνη θα επιστρέψει για να τον οδηγήσει σε μια εξωφρενική περιπέτεια -θα έλεγε κανείς μια κάθοδο στην Κόλαση.

Από την Οδησσό στα Καρπάθια και από εκεί στα σιωπηλά σοκάκια του Παρισιού -όπου, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί του, ο ίδιος ο διάβολος φανερώνεται στους “εκλεκτούς”- ο Πρόσπερος θα ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση, ενώ το Κακό δε θα είναι ποτέ πολύ μακριά.

Οι απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα φαίνεται πως θα δοθούν στις σκοτεινές αίθουσες του πατρογονικού πύργου της ξακουστής φαμίλιας των Μέτσενγκερσταϊν. Δεν τους ξέρετε; Ώρα να τους γνωρίσετε!

 

Συγγραφέας: ΣΗΦΗΣ ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ
Κατηγορία: ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Εκδοτικός Οίκος: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΜΒΟΣ
Σελίδες: 215
Έτος Έκδοσης: 2016
Λιανική Τιμή με ΦΠΑ: 12,00
Isbn: 978-618-5119-34-8

Ακολουθήστε μας

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Αντιγόνη Γκούρα, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μέσα από το πρώτο της βιβλίο «Κάποτε στο Μαρόκο», μας παρασέρνει νοερά και να μας προσθέτει συνταξιδιώτες των πρωταγωνιστών στο υπέροχο, μαγευτικό και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Αντιγόνη Γκούρα, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μέσα από το πρώτο της βιβλίο «Κάποτε στο Μαρόκο», μας παρασέρνει νοερά και να μας προσθέτει συνταξιδιώτες των πρωταγωνιστών στο υπέροχο, μαγευτικό και...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου