Μέχρι την τελευταία του ανάσα, του Γιώργου Δάμτσιου

11.02.2017

σχόλια

Ο Ρομπ Μίαρς είναι ο δολοφόνος της τετραμελούς οικογένειας της πρώην συζύγου του. Έγκλημα ζήλειας και πάθους; Θα μπορούσε. Όχι όμως για τον Γιώργο Δάμτσιο που μας προσφέρει ένα μοναδικό βιβλίο όπου όλοι μοιάζουν ένοχοι και αθώοι μαζί και η ιστορία που ξετυλίγεται μέσα σε αυτό, μας πάει πολύ πιο μακριά απ’ όσο ένας κοινός νους μπορεί να συλλάβει. Ο συγγραφέας κάνει το ντεμπούτο του με ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ, που σε κάνει να το παρακολουθείς ως την τελευταία ανάσα του. Αν και αφού κλείσεις το βιβλίο, αυτό εξακολουθεί να είναι ζωντανό μπροστά στα μάτια σου, μιας και δεν είναι τόσο εύκολο να ξεχάσεις την ιστορία που εκτυλίχθηκε μέσα στις σελίδες του. Μια ιστορία που τρέχει και μαζί της τρέχεις κι εσύ να την προλάβεις και να μην χάσεις καμία στιγμή από αυτές που εξιστορεί ο Ρομπ στον ψυχίατρό του, εξηγώντας του τους λόγους που τον οδήγησαν στο να αφανίσει την τετραμελή οικογένεια.
Απέναντι από τον ψυχίατρο βρίσκεται ένας ευφυής, αλλά και ευαίσθητος άντρας. Δέκτης μεταφυσικών φαινομένων, ανοίγει την καρδιά του στον γιατρό ψάχνοντας και αυτός απαντήσεις. Ένα «ομιλούν μάτι» η αρχή του κακού ή η σωτηρία του; Η καινούρια βοηθός στην δουλειά τι ρόλο θα παίξει στον γάμο του και κατά συνέπεια στην ζωή του όλη; Από τι πρέπει να σώσει την γυναίκα του πριν την σκοτώσει;
Οι συνεδρίες με τον ψυχίατρο τελείωσαν. Ο Ρομπ μπαίνει στην φυλακή αναμένοντας την τύχη του και επιλέγοντας ο ίδιος κατά κάποιο τρόπο την τιμωρία του. Και εκεί που νομίζεις ότι έχουν τελειώσει όλα, έρχεται ένα ανατρεπτικό και συνταρακτικό τέλος που μας κάνει να διερωτόμαστε, ποιος είναι ο ένοχος τελικά; Ο θύτης είναι πράγματι θύτης ή μήπως το θύμα;
Ένα βιβλίο καθηλωτικό. Η γραφή του Γιώργου Δάμτσιου σε ταξιδεύει από το πραγματικό στο μεταφυσικό χωρίς να κολλάει, χωρίς να σου αφήνει κενά και παρακολουθείς την ιστορία του απνευστί. Ένας ήρωας φαινομενικά δολοφόνος, πλασμένος από τον συγγραφέα με τέτοιο τρόπο, που σε κάνει να ψάχνεις ελαφρυντικά για την αποτρόπαιη πράξη του. Τα συναισθήματα σε πλημμυρίζουν και όσο γυρνάς τις σελίδες, σε κατακλύζουν εικόνες δίνοντάς μας ο δημιουργός την ευκαιρία να δούμε ολοκάθαρα την ζωή του Ρομπ μέσα από τα λόγια του. Το χιούμορ του καυστικό, μας χαρίζει κάποιες στιγμές γέλιου μέσα στην αγριότητα της κατάστασης και η ευαισθησία του κερδίζει την συμπάθειά μας, ίσως και τον οίκτο μας. Το «ομιλούν μάτι» μας ακολουθεί και η έξυπνη ιδέα του βιβλίου σίγουρα κερδίζει τις εντυπώσεις και ο  συγγραφέας το αναγνωστικό κοινό.
Ο Γιώργος Δάμτσιος κάνει μια πολύ εντυπωσιακή είσοδο στον χώρο της λογοτεχνίας. Όταν η ανατριχίλα παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου  και όταν διαβάζοντάς το δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η επόμενη στιγμή, τότε σίγουρα μιλάμε για ένα δυνατό βιβλίο και έναν πολλά υποσχόμενο συγγραφέα που πιστεύω ότι έχει πολλά να δώσει ακόμα. Ίσως «Μέχρι την τελευταία του Ανάσα…»

Ακολουθήστε μας

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Ομάδα σύνταξης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Συνήθως όταν διαλέγουμε παραμύθια ψάχνουμε αυτά που έχουν ένα κοινωνικό μήνυμα να περάσουν, αυτά που είναι διασκεδαστικά ή αυτά που κινητοποιούν τις δεξιότητες των παιδιών. Τα τελευταία χρόνια η παιδική λογοτεχνία καταπιάνεται όλο και συχνότερα με πιο «δύσκολες»...

Έγκλημα στον Νείλο, της Agatha Christie

Έγκλημα στον Νείλο, της Agatha Christie

Ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό είναι σε μια κρουαζιέρα στον Νείλο και απολαμβάνει τις ξεναγήσεις στους ναούς και στις παραποτάμιες πόλεις. Όλα κυλάνε υπέροχα όταν η πλούσια κληρονόμος Λινέτ Ρίτζγουεϊ βρίσκεται δολοφονημένη αφήνοντας απαρηγόρητο τον σύζυγό της, με...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου