Μία σφαίρα μόνο…

Δημοσίευση: 5.07.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Οι Γερμανοί είχαν φύγει...

Οι πανηγυρισμοί είχαν τελειώσει… Έμενε μόνο ο χειμώνας κι εκείνος ο χειμώνας του '44 ήταν πονηρός...

Με τα εγγλεζάκια παρόντα και με τους αντιστασιακούς οπλισμένους με κάθε είδους οπλισμό το πρώτο αίμα ήταν αρκετό για να ξεκινήσει το κακό...

Κάθε γωνιά της Αθήνας έγινε κι αμπρί, κάθε παράθυρο εστία πολέμου...

Οι Εγγλέζοι ανέβαιναν τα κρύα πρωινά εκείνου του Δεκέμβρη από τη Συγγρού, αργά, νωχελικά με τα τανκς τους, τα Σέρμαν να περιφέρουν την υπεροχή τους...

Στη Νέα Σμύρνη γίναν οι πρώτες αρματικές μάχες... Και τα Σέρμαν καίγονταν εύκολα...  Σαν γκαζιέρες...

Λένε πως στη Νέα Σμύρνη χτυπήθηκε ένα από αυτά... Ίσως οι πιτσιρικάδες Εγγλέζοι, άφταιγοι κι αυτοί, να πρόλαβαν να βγουν, ίσως κι όχι...

Πετράλωνα, Θησείο, Μακρυγιάννη, Ακρόπολη, όλα στον χαμό... Σφαίρες από παντού προς όλους...

Μην ήσουν εκεί έξω μόνο... Φταίχτες κι άφταιγοι σαρώνονταν απ'το δρεπάνι με μια σφαίρα μόνο που κάνει δυο πεντάρες... Έτσι χανόταν μια ζωή, ένα παλικάρι που μπορούσε να δώσει ζωή...

Ξανθοί νεαροί απ'το Κόβεντρυ,  το Μάντσεστερ και το Λέστερ και Ινδοί μαζί από τη μια κι από την άλλη οι κακοπερασμένοι επαναστάτες του ελληνικού αντάρτικου....όλοι ήρωες κι όλοι θύματα σε μια μάχη για το κάτι των άλλων και το δικό τους τίποτα...

Σ'εκείνη την παλιογωνία ήταν απέναντι απέναντι ο Μήτσος από την Καισαριανή, μ'ένα κράνος γερμανικό κι ένα ντουφέκι ιταλικό, από τα μεινεμένα της κατοχής, αμάθητος από πόλεμο και νέος δεκαοχτώ χρονών... Με χέρια κοκαλωμένα από το κρύο και την κοιλιά να γουργουρίζει από την πείνα... Κι ο Ντάνυ από το Λέστερ που τον είχαν πάει στον πόλεμο με το ζόρι κι είχε γυρίσει όλη την Ευρώπη κυνηγώντας τους Γερμανούς... Ήταν είκοσι χρονών και νόμιζε πως είχε ζήσει δέκα ζωές. Τόσες φορές είχε ξεφύγει από τον Χάρο...

Κοιτάχτηκαν αρκετή ώρα οι δυο τους σιωπηλά. Μιλούσαν τα μάτια κι η σιωπή... Μέχρι που σήκωσαν εκείνα τα καταραμένα όπλα με της μιας πεντάρα σφαίρα... Σημάδεψαν... Ο ένας σαν βετεράνος, ο άλλος σαν ατζαμής... Κι έφτασαν δυο  μπαμ που ακούστηκαν σαν ένα... Έφτασαν να σβήσουν  κι οι δυο μαζί τόσο άδικα για των άλλων τα δίκια... Ο ένας νηστικός κι ο άλλος λίγο πιο χορτάτος... Νηστικοί κι οι δυο από ζωή... Χορτάτοι από θάνατο... Ο Μήτσος απ'την Καισαριανή κι ο Ντάνυ απ'το Λέστερ... Για μια σφαίρα μόνο...

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Είχε περάσει κάμποσος καιρός από την τελευταία φορά που η Νίνα επισκέφθηκε το χωριό της. Είναι τώρα 15 χρόνια που έφυγε από το πατρικό σπιτάκι της για σπουδές, κι από τότε επιστρέφει μόνο σαν επισκέπτρια. Μία τα Χριστούγεννα, μία το Πάσχα και οπωσδήποτε το καλοκαίρι....

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου