Μαζί/With

4.05.2017

“Being with you or not being with you, is the only way I have to measure time”
Jorge Luis Borges

 

Χρόνος δεν υφίσταται όταν το μαζί συνυπάρχει με το χώρια.
Μην απορείς.
Το ανέφικτο ντύνεται εφικτό στην ποίηση.
Αλλάζει το ο με το η.
Η ποίηση στερείται λογικής.
Στερείται ηθικής.
Ουδείς είναι άξιος να ρίξει τον λίθο του αναθέματος.
Ουδείς!
Γαλάζιος ουρανός.
Καυτό καλοκαίρι.
Ματωμένη καρδιά.
Καρποφόρα ποίηση φέτος, με ποιητές χρεωμένους.
Ανίκανοι να ξεχρεώσουν τα όνειρά τους γιατί όσα πληρώνουν,
τόσα και άλλα τόσα γεννιούνται στην τράπεζα του νου.
Είναι και αυτές οι λέξεις που τους τσάκισαν.
Δύσκολο να βρεθούν πρώτες ύλες.
Πανάκριβες στην εποχή της κρίσης.
Βρίσκεις λέξεις και δραπετεύουν.
Από όλα τα μονοπάτια διαλέγουν τα πιο επίκνδυνα και απόκρημνα να ξεφύγουν.
Αυτές που απομένουν τελικά με υψηλές μετοχές.
Οι πηγές των βιβλίων στέρεψαν και αυτές.
Ψηλά στον ουρανό αναζητώ άλλες που πέταξαν.
Να τις μάζεψω με απόχη.
Να τις κεντήσω στο χαρτί.
Να τις καρφώσω στην καρδιά.
Εσύ, εγώ, εμείς, χρόνος, πόνος, τρόμος.
Μετρώ τις στιγμές με την παρουσία σου,
ή με την… απουσία σου!
Δεν υπάρχουν μέρες, μήνες, χρόνια.
Μονάχα οι στιγμές χώρια ή μαζί. Μαζί ή χώρια.

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Μονάχα οι στιγμές χώρια ή μαζί!!! Πολύ δυνατό!!!Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. Φωτεινή Πεσματζόγλου

    Σας ευχαριστώ θερμά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου