Μαρίνα

13.04.2017

Γοργόνα μου πού ήσουν τόσα χρόνια;

Γιατί με άφησες να περιμένω;

Μου ερχόσουν πού και πού στα όνειρα,

στο βυθό της θάλασσας έψαχνα να σε βρω...

 

Ένα βράδυ βγήκες από τη σπηλιά σου

και ήρθες σ’ εμένα,

στο σκοτάδι την καρδιά μου

έκλεψες με το χαμόγελό σου,

την ψυχή μου φώτισες με ένα βλέμμα...

 

Γύρισες πάλι στο βυθό

όλες τις θάλασσες θα διασχίσω,

στης σπηλιάς σου τη σκιά

τον κρυμμένο σου θησαυρό

να ανακαλύψω με μια αγκαλιά...

 

Μαζί σου στο κύμα θα ξαναβγώ

το φεγγάρι θα μας κοιτά,

ένα αστέρι θα ζωγραφίσω

τα χείλη σου να φιλά...

 

Γοργόνα μου καλή,

ό,τι κάνω, το κάνω για εσένα

τίποτα να μου δώσει δεν μπορεί καμία άλλη

ξέρεις ότι είναι αλήθεια...

 

Ξέρω πολύ καλά την καρδιά σου την καλή

είναι ότι πιο όμορφο στην ζωή μου έχω δει...

_

γράφει ο Κώστας Τζαβέλας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου