Μαρίνα

13.04.2017

Γοργόνα μου πού ήσουν τόσα χρόνια;

Γιατί με άφησες να περιμένω;

Μου ερχόσουν πού και πού στα όνειρα,

στο βυθό της θάλασσας έψαχνα να σε βρω...

 

Ένα βράδυ βγήκες από τη σπηλιά σου

και ήρθες σ’ εμένα,

στο σκοτάδι την καρδιά μου

έκλεψες με το χαμόγελό σου,

την ψυχή μου φώτισες με ένα βλέμμα...

 

Γύρισες πάλι στο βυθό

όλες τις θάλασσες θα διασχίσω,

στης σπηλιάς σου τη σκιά

τον κρυμμένο σου θησαυρό

να ανακαλύψω με μια αγκαλιά...

 

Μαζί σου στο κύμα θα ξαναβγώ

το φεγγάρι θα μας κοιτά,

ένα αστέρι θα ζωγραφίσω

τα χείλη σου να φιλά...

 

Γοργόνα μου καλή,

ό,τι κάνω, το κάνω για εσένα

τίποτα να μου δώσει δεν μπορεί καμία άλλη

ξέρεις ότι είναι αλήθεια...

 

Ξέρω πολύ καλά την καρδιά σου την καλή

είναι ότι πιο όμορφο στην ζωή μου έχω δει...

_

γράφει ο Κώστας Τζαβέλας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου