Μείνε

13.04.2017

Ήταν ώρα, το ξέραμε και οι δυο.
Σε κοίταζα φωνάζοντας από μέσα μου “μείνε”. Δεν τολμούσα να το πω δυνατά.
Έβλεπα μπροστά μου τις στιγμές μας σαν κινηματογραφική ταινία, που όμως δε θα είχε όμορφο τέλος.
Όπως τότε, που ένιωσα τα χείλη σου πάνω στα δικά μου. Ακόμα τα αισθάνομαι.
Κι ο τρόπος που με κοίταξες. Ένιωσα τόσο αδύναμη που έφυγα τρέχοντας.
Δεν ήθελα να νιώσω αυτό για το οποίο γράφονται τραγούδια και ποιήματα από τη στιγμή της δημιουργίας του κόσμου.
Όχι, έλεγα στον εαυτό μου, σαν παιδί που δεν πρέπει να φάει άλλες καραμέλες.
Φοβήθηκα να αφεθώ στην αγάπη. Αυτό το συναίσθημα με τρόμαζε.
Τη σκηνή την τελειώσαμε εμείς οι ίδιοι, βάλαμε τελεία, δεν υπάρχει συνέχεια.
Ξέρω πως, μόλις κλείσει η πόρτα αυτή, δε θα επιστρέψεις.
Κι έτσι, έμεινα να σε κοιτάζω να φεύγεις, μέχρι που η μορφή σου χάθηκε στο σκοτάδι.

_

γράφει η Ιωάννα Μαγοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Μεταφυσική συμπάθεια

Μεταφυσική συμπάθεια

Ήπιε την τελευταία γουλιά απ’ το ποτό της, σηκώθηκε απ’ το σκαμπό και προχώρησε προς τη μικρή πόρτα που βρισκόταν πίσω απ’ τη σκηνή. Ο Σωτήρης την βάστηξε απ’ το χέρι. -Πού πας; τη ρώτησε. -Πάω έξω για ένα τσιγάρο· θέλω να συγκεντρωθώ, απάντησε εκείνη. -Μην αργήσεις·...

Ο μοναχός και το νερό

Ο μοναχός και το νερό

Είχα μια φλόγα μέσα μου. Καθημερινά ξύπναγα και κοιμόμουν με αυτή τη φλόγα, είχε ριζώσει μέσα στην καρδιά. Ήθελα να μάθω το γιατί και το πως. Γιατί ο άνθρωπος περνάει τόσα, πως τα ξεπερνά και γιατί να συνεχίσει. Πως κινούμαστε και γιατί να αποδεχόμαστε την...

Ήρωες και δεδομένα

Ήρωες και δεδομένα

Τα βράδια όταν πέφτω να κοιμηθώ, όταν κουρασμένος από τις εμπειρίες της ημέρας ακουμπώ στο κρεβάτι, τότε είναι που έρχονται στην παρέα μου, οι ήρωες των παραμυθιών που διάβαζα μικρός. Ήρωες με μαγικές δυνάμεις, ήρωες τρανοί, αγέρωχοι μπρος στο χρόνο. Όταν ξαπλώσω,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου