Μεθυσμένο όνειρο

16.04.2017

A28_b

The grass was greener

The light was brighter

The taste was sweeter

The nights of wonder

With friends surrounded

The dawn mist glowing

The water flowing

The endless river

Forever and ever

«High hopes», Pink Floyd

Μεσημέρι στην πόλη. Τέλος καλοκαιριού. Ένας σταθμός στο ραδιόφωνο παίζει το αγαπημένο μου τραγούδι. Σούπερ κατάσταση. Γλυκιά κι αποτρόπαιη ταυτόχρονα. Δήλωσα ασθένεια στο γραφείο και δεν πήγα σήμερα για δουλειά. Τολμηρό, αν σκεφτείς πως πριν λίγες μέρες επέστρεψα απ’ τις διακοπές. Δεν το συνηθίζω. Δηλητηρίασα τον εαυτό μου και τον έτρεξα στις πρώτες βοήθειες. Γελάω τώρα. Θα μου πεις πώς μ’ έπιασε κατάθλιψη μετά το τέλος των διακοπών. Όχι αγάπη μου. Έχω την κατάθλιψη ενός πανάρχαιου τέλους. Εγώ το άρχισα. Παίζω τραγωδία, ναι. Ή παρωδία, όπως γουστάρεις. Βαριέμαι να σου εξηγώ όμως. Η ζέστη μ’ έχει παραλύσει. Προτιμώ να χαθώ μέσα στη νιρβάνα και στις αισθήσεις τού μεθυσιού μου. Ένα μπουκάλι παγωμένο κόκκινο κρασί μπορεί να σου δώσει όλες τις εξηγήσεις που θέλεις, αργότερα. Επιτέλους, χαλαρώνω. Ξέρω πως θα κρατήσει λίγο. Μα, δε με νοιάζει. Έχω το δικαίωμα αυτή τη στιγμή να μη νοιάζομαι για τίποτα, παρά μόνο για την πάρτη μου. Μεθυσμένη από μένανε. Εθισμένη σε μένανε.

«The endless river… forever and ever».

Χορεύω εκστατικά και παρασύρομαι. Σ’ ένα ποτάμι χωρίς γυρισμό που θα κυλάει για πάντα στο μυαλό μου. Ορμητικά. Θα ‘θελα να ήσουν εδώ για να σου πω. Να σου πω όλα αυτά που κρύβω και ισορροπούν με βαρίδια μέσα μου. Μα, ξέρω πως δεν έχει νόημα να ταράξω τόσο εύθραυστες ισορροπίες. Ένα τσιγάρο ρε γαμώτο. Το φως με πνίγει. Κλείνω όλα τα παράθυρα και ψάχνω στα συρτάρια της κουζίνας. Πάντα αφήνεις ένα πακέτο άφιλτρα για καβάντζα. Ανάβω ένα και φυσάω ηδονικά τον καπνό προς το ταβάνι. Γαλάζια δαχτυλίδια σε ομίχλη κατανυκτική. Τζάμι, φίλε μου. Το κρασί και τούτο το δηλητήριο, που σκεπάζει τα πνευμόνια μου, κάνουν καλά τη δουλειά τους. Λικνίζομαι και ερωτοτροπώ με το σκοτάδι μου. Λίγες μέρες μονάχα, σκέφτομαι. Λίγες μέρες μοναχικότητας, αυτό ζητάω. Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ερμηνείες. Χωρίς λόγια. Τα μάτια μου τα λένε όλα. Γι’ αυτό δε θέλω να με κοιτάζεις. Δε μπορώ να προσποιηθώ με τα μάτια, μάγκα μου. Κι αυτά τα κωλοδάκρυα να έρχονται όλο και πιο συχνά δίχως αφορμή. Ψέματα. Με αφορμή. Με αφορμές και αιτίες. Τόσες που δεν τις αντέχω πια. Άϊ σιχτίρ τα ρημαδιασμένα. Τα πνίγω και πνίγομαι μαζί τους.

«The endless river… forever and ever».

Το κρασί τέλειωσε. Και τα τσιγάρα σου. Όλο το σπίτι ένα ντουμάνι απελπισίας. Δεν ξέρω τι ώρα είναι. Μάλλον κοιμήθηκα κι ονειρεύτηκα εκείνο τo ποτάμι που κυλάει ατέλειωτα. Κι εμάς, να περπατάμε δίπλα του. Ελεύθεροι.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Διαβάστε κι αυτά

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Εγώ τώρα τι να σού πω ποιήτριά μου ;Ότι δεν κατέχεις και το πεζό το ίδιο ωραία;Το βλέπεις και μόνη σου.
    Μπράβο σου Άννα.
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

    Απάντηση
    • 'Αννα Ρουμελιώτη

      Χρόνια πολλά Λένα μου! Σε ευχαριστώ πολύ για τα τιμητικά σου λόγια!

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Άννα μου χρόνια πολλά! Σου έχω πει πολλές φορές ότι Και τα πεζά σου κείμενα μου αρέσουν πολύ! Το μεθυσμένο σου όνειρο μου άρεσε πολύ και χάρηκα που είναι λίγο μεγαλύτερο από τα προηγούμενα κι έτσι η απόλαυση μεγαλύτερη!

    Απάντηση
  3. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Χριστίνα μου Χρόνια Πολλά και καλά. Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου αρέσουν τα πεζά μου. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ να είσαι καλά!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου