Μετά τη νύχτα, φως!

Δημοσίευση: 27.09.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

 

 

Γύρω παντού σκοτάδι. Νύχτωσε ξανά και κάνει κρύο.

Κι εσύ γυμνός και μόνος
στραβοπατάς στον δρόμο και φοβάσαι.
Δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι και πού πηγαίνεις.

Σε κυκλώνουν φαντάσματα...
Απελπισία, θλίψη, φόβος, ενοχές...

Μην τρομάζεις!
Άνοιξε τα μάτια σου και δες το φως που έρχεται. Όσο προχωράς, τόσο θα σε πλησιάζει. Εσύ απλά προχώρα. Κι ας μην ξέρεις τον δρόμο, εκείνο θα σε οδηγεί. Κι αν δεν το βλέπεις, νιώσε το, πίστεψέ το. Άσε τη ζεστασιά του να σε τυλίξει.

Λίγο ακόμα και θα φτάσεις.
Κι ας είναι νύχτα.
Η πρώτη αχτίδα δε θα αργήσει!

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου