Select Page

Μεταμόρφωση

Μεταμόρφωση

Ναι! Επιτέλους τα είχε καταφέρει!

Ήταν αϊτός! Ένας μεγάλος, περήφανος αϊτός!

Πλέον θα άνοιγε τα φτερά του και θα διέσχιζε βουνά, θάλασσες, ποτάμια...

Θα πέταγε συνέχεια και όποτε ήθελε να ξεκουραστεί θα καθόταν σ' έναν απόκρημνο βράχο ή σ' ένα ρυάκι με γάργαρο νερό...

Όταν πείναγε θα έτρωγε. Όταν ήθελε να ζευγαρώσει θα ζευγάρωνε.

Ήταν ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, όποτε το θέλει.

Δεν υπάρχει πόνος… δεν υπάρχει φόβος...

Η αναζήτηση της ευτυχίας επιτέλους είχε πάρει τέλος. Μπορεί να κουράστηκε πάρα πολύ…να πάλεψε με τους δαίμονες του...

Τώρα όμως τα είχε καταφέρει!

Πετώντας πάνω από το σπίτι του είδε τον γιο του. Ερχόταν κλοτσώντας μια μπάλα από τη προπόνηση που μόλις είχε τελειώσει. Σήκωσε το κεφάλι του προς τα πάνω και τα μάτια τους ανταμώθηκαν.

Αυτός αϊτός και εκείνος άνθρωπος.

Ξαφνικά τα φτερά λύγισαν… δεν υπάρχει αέρας για να πετάξει... άρχισε μια ελεύθερη πτώση.

Αυτό θα ήταν το τέλος του, πλέον δεν υπήρχε κάτι να τον συγκρατήσει... το όνειρο της ελευθερίας θα 'σβηνε με τον πλέον τραγικό τρόπο στα μάτια του παιδιού του.

Ο μικρός άνοιξε τα χέρια του και ο αϊτός προσγειώθηκε στην αγκαλιά του.

Ο γιος του τον είχε σώσει... το μόνο που σκέφτηκε είναι ότι κόποι και οι θυσίες που είχε κάνει για να τον μεγαλώσει είχαν πιάσει τόπο. Είχε φέρει έναν άνθρωπο στη κοινωνία που θα μπορούσε να κάνει έναν καλύτερο κόσμο για τους υπόλοιπους…

Ήταν καλύτερος από αυτόν... η ευτυχία του ήταν αυτός. Η αναζήτηση που έψαχνε το τελευταίο καιρό ίσως…ήταν μπροστά του.

Αμέσως μεταμορφώθηκε... ένιωσε ντροπή... προδοσία, που του έκανε κάτι τέτοιο.

Τον πήρε στην αγκαλιά του και του είπε συγγνώμη.

-Σ' αγαπάω τόσο πολύ... αλλά φοβάμαι.

-Μη φοβάσαι μπαμπά... αλλά μη ξαναγίνεις αϊτός.

 

_

γράφει ο  Νικόλαος Λιούμης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος