Με την αφή…

26.11.2016

portrait_woman

Κι ανατριχιάζει κάπου η ραχοκοκαλιά μου·
Γίνονται οι γεωγραφίες του κορμιού ευανάγνωστες, κάθε
Λέξη νικά τα περίχωρα των νοημάτων και στον καθρέφτη
Σπάζει η μορφή σου σε χίλια κομμάτια, όλα
Για να δεθούν σε ένα σύνολο απουσίας.
Σύννεφα ακροβολίζονται στην άκρη του ουρανού, νύχτες
Γραπώνουνε το ασήμι από το φεγγάρι  και
Μια μελαγχολική μου σκέψη δένει κόμπο άλυτο
στον ίσκιο μιας επιθυμίας.
Και στο στήθος σου που γιορτάζει ο πόθος
Το χέρι μου καίγεται και αφομοιώνει λυρική αθωότητα
που ανήκει σε σένα.

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου