Με την αφή…

26.11.2016

portrait_woman

Κι ανατριχιάζει κάπου η ραχοκοκαλιά μου·
Γίνονται οι γεωγραφίες του κορμιού ευανάγνωστες, κάθε
Λέξη νικά τα περίχωρα των νοημάτων και στον καθρέφτη
Σπάζει η μορφή σου σε χίλια κομμάτια, όλα
Για να δεθούν σε ένα σύνολο απουσίας.
Σύννεφα ακροβολίζονται στην άκρη του ουρανού, νύχτες
Γραπώνουνε το ασήμι από το φεγγάρι  και
Μια μελαγχολική μου σκέψη δένει κόμπο άλυτο
στον ίσκιο μιας επιθυμίας.
Και στο στήθος σου που γιορτάζει ο πόθος
Το χέρι μου καίγεται και αφομοιώνει λυρική αθωότητα
που ανήκει σε σένα.

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου