Με τους σταυρούς στα χέρια

6.01.2017

Ο αναδυόμενος στην επιφάνεια που κρατά στο υψωμένο χέρι του το σταυρό, είθισται, να αναφωνεί «άξιος» και να επευφημείται από το πλήθος.

Ο κεντρικός δρόμος του χωριού, ευθύς και σχεδόν διπλάσιος σε πλάτος, καταλήγει στο μέσον του τηγανόσχημου λιμανιού. Εκεί ακριβώς, στη συμβολή λιμανιού και δρόμου, στο όριο προβλήτας και θάλασσας, κάθε τέτοια μέρα, στήνεται μια τετράγωνη ξύλινη εξέδρα και στολίζεται στις τέσσερις άκρες της με κλαδιά φοίνικα, που λυγίζονται για να σχηματίζουν μεταξύ τους αψίδες. Εκεί επίσης, με αντίθετη φορά προς το λιμάνι, στη δεξιά πλευρά του δρόμου, σαν μια κίτρινη φαρδιά γραμμή στην άσφαλτο, στη σειρά στοιχισμένα το ένα πίσω από το άλλο και σε πλήρη ανάπτυξη, τα ταξί.

Η λιτανεία παρατάσσεται στον αύλειο χώρο του ναού όπως αρμόζει κι όπως το απαιτεί η σπουδαιότητα της εορτής. Κατά το πρωτόκολλο, μπροστά ο σταυρός με τα εξαπτέρυγα, πίσω η εικόνα της Βάπτισης του Ιησού υποβασταζόμενη από δυο πιστούς που το είχαν κάνει τάμα, ακολούθως τα ιερά λάβαρα, πιο πίσω, κρατώντας το ευαγγέλιο, ο παπα–Κώστας ανάμεσα στους ψάλτες,  τον Αριστομένη και τον Διαμαντή, οι επίσημοι και στην ουρά το εκκλησίασμα. Η πομπή, με τον νεωκόρο να δίνει την εκκίνηση χτυπώντας χαρμόσυνα τις καμπάνες, κατηφορίζει εν μέσω ψαλμωδιών έως ότου βγει στο λιμάνι, κατευθυνόμενη στο σημείο που αναμένουν στην εξέδρα οι βουτηχτές.

Ένα τμήμα της δεξιάς πλευράς του κεντρικού δρόμου έχει ιδιοποιηθεί -παλιά ιστορία- και μετατραπεί σε μόνιμο χώρο στάθμευσης των ταξί του χωριού. Η αναδουλειά του χειμώνα, με νεκρή την τουριστική δραστηριότητα, συμβάλλει στο να ενεργοποιείται, η υποτονική κατά τους θερινούς μήνες, χιουμοριστική διάθεση της συμπαθούς -κατά τα άλλα- επαγγελματικής κατηγορίας των ταξιτζήδων, που με ευκολία σκαρφίζεται οτιδήποτε ικανό να διασκεδάζει τη μονοτονία και την πλήξη της. Πράγματι, τη φορά εκείνη, μερικοί από αυτούς είχαν σπεύσει από νωρίς το πρωί να φτιάξουν πρόχειρα, από κλαδιά δέντρου, δένοντας πάνω τους από ένα βαρίδι, περί τους δέκα-δώδεκα σταυρούς, φροντίζοντας αφού τους καταπόντισαν, να διασκορπιστούν στο βυθό μπροστά από την εξέδρα.

Φτάνοντας  η πομπή, ανέβηκαν στην εξέδρα, εικόνα, ιερέας, ψάλτες κι επίσημοι. Δεξιά κι αριστερά της εξέδρας οι βουτηχτές με προτεταμένο τον ένα μηρό, κυρτωμένη τη σπονδυλική στήλη, σε στάση ετοιμότητας, αδημονούσαν για τον εκσφενδονισμό του σταυρού, με το βλέμμα καρφωμένο στο χέρι του ιερέα. Το εκκλησίασμα, μοιρασμένο κι αυτό εκατέρωθεν της εξέδρας, είχε απλωθεί κατά μήκος του λιμανιού. Το σκηνικό του τελετουργικού συμπληρωνόταν με τις βάρκες και τα καΐκια σε σχηματισμό Π. Όλοι και όλα στη θέση τους, έτοιμοι και έτοιμα. Ο σταυρός, στο άκουσμα του «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…», διέγραψε καμπύλη τροχιά και στο «μπλουμ» της επαφής του με το υγρό στοιχείο χάθηκε από τα μάτια. Οι βουτηχτές εκτινάχθηκαν, οι κόρνες των πλεούμενων ήχησαν ταυτόχρονα, θόρυβος εκκωφαντικός, τα πόδια ανασηκώθηκαν στις μύτες, τα κεφάλια κινήθηκαν ελαφρά και τα βλέμματα προσηλώθηκαν, λαχταρώντας την καθοριστική στιγμή της ανάδυσης. Χέρια υψωμένα με σταυρούς.

Το τι επακολούθησε ο κοινός νους εύκολα μπορεί να το υποθέσει. Ο κάθε ένας από τους βουτηχτές αναδυόταν κρατώντας τον δικό του σταυρό και υψώνοντάς τον με το χέρι του αναφωνούσε προς το πλήθος βροντερά, για το περίτρανο κατόρθωμα που μόλις είχε επιτελέσει, το επιβεβλημένο «άξιος». Θα πρέπει να είναι ίσως η μοναδική φορά έως τώρα που το λιμάνι σείστηκε από ένα τόσο νευρικό και ασταμάτητο εν χορώ γέλιο, που οι εκκλήσεις και οι αναθεματισμοί του παπα-Κώστα, περί «αμαρτωλών…τρισκατάρατων…και ενεργειών του διαβόλου…», δεν το άφηναν να εκτονωθεί και να καταλαγιάσει.

Τον Ιούλιο, της ίδιας χρονιάς,  στις 21 αν δε με απατά η μνήμη μου, ο Νηλ Άρμστρονγκ πατούσε το πόδι του στη Σελήνη.

_

γράφει ο Μιχαήλ Τσιμπλάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου