Με το “χειμέριο ρούχο” μεσίστιο

18.05.2017

Κική Τσαγκαράκη
Γκοβόστη
ISBN:978-960-606-016-8

Η πρώτη ποιητική συλλογή της Κικής Τσαγκαράκη Μπαΐζου, «χειμέριο ρούχο» (Γκοβόστης, 2016), κινείται μεταξύ υπαρξιακής αγωνίας και κοινωνικών αναφορών που εδράζεται στην αυτοαναφορικότητα. Ωστόσο, το πρωτοενικό υποκείμενο δεν "γλιστρά" προς κάποιο εγωκεντρισμό. Το ποιητικό "εγώ" που ταυτίζεται με την ποιήτρια είναι το υποκείμενο που παρατηρεί τον χώρο γύρω του και εισπράττει το γενικότερο κοινωνικό συναίσθημα.

Και ακριβώς αυτή την ευρύτερη απογοήτευση (χωρίς παραλήπτη, επίκληση, Ναυτίλος, ...να βλέπει καθώς νυχτώνει, τα παπούτσια, ορθού βαθέος, χειμερινά παράδοξα) και κατήφεια εκθέτει η δημιουργός θέτοντας υπαρξιακές αναζητήσεις για τον θάνατο (στο θέατρο, η πυρά, σιγή) και τη μοναξιά (σιγή) με το χρόνο (οι καθρέφτες, ο χρόνος) ή μέσα από κοινωνικές αλληγορίες (οι καθρέφτες, λευκό τοπίο, εναλλαγή του ίδιου τοπίου, ερήμωση, η πόλις μου, όρθρου βαθέος, άγγελος στη λεωφόρο) και αναφορές (στην πλατεία, στον δρόμο, ίμερος γόου).

Το έντονα πεζολογικό ύφος με την προφορικότητα διαμορφώνουν έναν λόγο που διακρίνεται από τη λιτότητα της καθημερινής έκφρασης. Ωστόσο, οι μεταφορές και η πιο εκφραστική αξιοποίηση της υπερρεαλιστικής παράδοσης (τρία σκυλιά που τα 'λεγαν σκυλιά, άγγελος στη λεωφόρο, επίκληση, η πυρά ανάβαση) συντελούν στην οργάνωση μιας μειλίχιας ποιητικής ειρωνείας (το γυαλί, λησμόνησα, χειμερινά παράδοξα). Ταυτόχρονα, ηχογραφούν έναν ζωντανό ποιητικό καμβά γεμάτο αντιθέσεις και κίνηση, που εκφράζει έναν συναισθηματικό πλούτο μέσα από τις αλληγορίες και τη συνειρμικότητα (το δώρο της μοναξιάς, αποσπερίτης, οι νεράιδες, νύχτα Χριστουγέννων, το τρένο).

Στοιχεία της φύσης όπως τα εισπράττει ένας αστός κάτοικος (εφιάλτης, το ποτάμι, επιστροφή, επίκληση, τρία σκυλιά που τα 'λεγαν σκυλιά) διανθίζουν την εικονοποιία της. Την ίδια στιγμή, αντλεί από το ιστορικομυθολογικό και θρησκευτικό θησαυροφυλάκιο έτοιμα από το πέρασμα του χρόνου σύμβολα με εύληπτο συναισθηματικό φορτίο για να ενισχύσει εκφραστικά το διαχρονικό βάθος της στιχουργικής της (χειμερινά παράδοξα, να βλέπω καθώς νυχτώνει, τα δάκρυα, ορθού βαθέος, άγγελος στη λεωφόρο, εφιάλτης, φανοστάτες νυκτός).

 

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

“Ανθρωπίνα”, της Αφροδίτης Κατσαδούρη

“Ανθρωπίνα”, της Αφροδίτης Κατσαδούρη

- γράφει η Σοφία Πολίτου - Βερβέρη - Διαβάζοντας την πρώτη ποιητική συλλογή της Αφροδίτη Κατσαδούρη με τον τίτλο «Ανθρωπίνα», εκδόσεις Αμείλιχος, άκουσα μια κραυγή κι έναν λυγμό πάνω από τις άσχημες ταράτσες της πόλης, αναζήτησα να κατανοήσω μια φωνή πάθους την οποία...

Με τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων, του Mauro Bonazzi

Με τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων, του Mauro Bonazzi

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Τι θα κερδίσουμε άραγε αν αρχίσουμε να βλέπουμε τον κόσμο με τα μάτια των αρχαίων Ελλήνων; Ο Mauro Bonazzi, καθηγητής της ιστορίας της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Μιλάνου έχει την απάντηση στο νέο του βιβλίο "Με τα μάτια των Αρχαίων...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου