Μια βραδιά με στίχους, ήχους, μουσική, μελάνι και χαρτί

22.02.2018

σχόλια

 

21 Μαρτίου 2018: Μια βραδιά με στίχους, ήχους, μουσική, μελάνι και χαρτί.

Τη δεκαετία του '80 εγώ, ο Σταμάτης Πάρχας έγραφα σε τετράδια τα βράδια συνήθως λόγια. Άλλα έμειναν στο χαρτί, τυπώθηκαν τότε κάποια σε ένα βιβλίο, ξανατυπώθηκαν πρόσφατα από τις «μικρές εκδόσεις». Άλλα έφτασαν στον Νίκο Πλάτανο, έγιναν τραγούδια, κάποτε εμφανίστηκαν σε ένα cd όπου τραγουδούσε ο Νίκος με την Έφη Θεοδώρου.

Στις 21 Μάρτη φέτος, στις 8:30 το βράδυ, την ώρα που θα περνάμε από τη μέρα στη νύχτα της εαρινής ισημερίας, στις 1002 νύχτες στου Ψυρρή (Καραϊσκάκη 10, Αθήνα 10554, πολύ κοντά στην Πλατεία στο Μοναστηράκι), θα έχουμε μια μουσική και λίγο ποιητική βραδιά, θα πούμε τραγούδια από τις «παγίδες», θα πούμε πιο λίγα ποιήματα από τις «οθόνες», θα πούμε και λίγα ακόμα ποιήματα ίσως και κάποια άλλα τραγούδια.σίγουρα.

Θα είμαστε εκεί ο Σταμάτης και ο Νίκος, θα είναι η Έφη Θεοδώρου, που θα τραγουδήσει και θα διαβάσει, και με μεγάλη μας χαρά θα έρθουν καλεσμένες μας οι αγαπημένες φίλες Λαμπρινή Γιώτη και Δανάη Παναγιωτοπούλου να τραγουδήσουν λίγα τραγούδια και η Μαρία Σκουλά να μας διαβάσει κι εκείνη.

Ελπίζουμε να είναι μια όμορφη βραδιά μεταξύ φίλων καλών, παλαιών και νέων, αυτό που οι τέχνες, όσο λίγο τις ξέρουμε, είναι όμορφο να μας βοθούν να καταφέρνουμε.

Σας περιμένουμε.

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

H ιστορία

H ιστορία

Μ' έπιασε προχθές και του το είπα. Βάλε την υπογραφή λέω, βάλε και το γρόσι. Όχι μου λέει. Ο ουρανός από πάνω μας κεντούσε αστέρια, ο γαλαξίας άφριζε κι εσείς , είπε, αντί να κοιτάζετε ψηλά, ν' αγγίξτε τα αστέρια, θέλετε να χωθείτε κάτω από το χώμα,να δείτε τα ραδίκια...

Τί δουλειά

Τί δουλειά

Τί δουλειά έχω εγώ εδώ όλα ξένα κι ανοικεία πώς να φερθώ τί να είπω της καρδιάς μου ακούω έναν χτύπο «φύγε γρήγορα δεν ανήκεις εδώ όσο κι αν σ’ επαινούν όσο κι αν σε εκτιμούν δεν ανήκεις εδώ δύσκολο να μάθεις τώρα όσα έμαθαν μικροί όσα κι αν απέκτησες όσα κι αν τους...

Μεταφυσική συμπάθεια

Μεταφυσική συμπάθεια

Ήπιε την τελευταία γουλιά απ’ το ποτό της, σηκώθηκε απ’ το σκαμπό και προχώρησε προς τη μικρή πόρτα που βρισκόταν πίσω απ’ τη σκηνή. Ο Σωτήρης την βάστηξε απ’ το χέρι. -Πού πας; τη ρώτησε. -Πάω έξω για ένα τσιγάρο· θέλω να συγκεντρωθώ, απάντησε εκείνη. -Μην αργήσεις·...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου