Μια εικόνα της Άνοιξης

26.04.2017

Στους βρεγμένους δρόμους
έτρεχαν τα παιδιά.
Και στις έρημες αυλές
τρύπωναν τα όνειρά τους.
Χαμογελούσαν πίσω από τις ξύλινες πόρτες,
μέχρι να φύγει ο φόβος ( τις νύχτες ).
Στα χωριά αργοπέθαιναν
οι σκέψεις των γερόντων
και στις ανηφοριές
ο ήλιος γεννούσε ευλογία.
Η χαρά στύλωνε τα μάτια της
στους ναούς του πόνου
και οι προσευχές ανέβαιναν
στα καμπαναριά,
ευλογώντας την άνοιξη.

 

_

γράφει ο  Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχη η Άνοιξή σου Χριστόφορε όπως και όλα όσα γράφεις!!! Την καλημέρα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου