Μια νύχτα αφέγγαρη

8.11.2016

night-lights_b 

Μια νύχτα αφέγγαρη
χυμένη σε μια αιμοσταγή σιωπή
φάνηκε ο έρωτας από ένα δρόμο
δίχως φώτα...
Δεν είχε στεφάνι στα μαλλιά
μήτε φτερά στους ώμους...
Μόνο δάκρυα τον στόλιζαν
ωσάν πολύτιμα πετράδια
που μου έβρεξαν τα χείλη...
Με γλύκα από τα πάθη των θνητών
και μέλι απ' του φεγγαριού τις ανεμώνες...
σαν δώρο τυλιχτό σε μεταξένιο τούλι...
Και εγώ σαν φιλόδοξη...
''άρια+αγνή''
του πρόσφερα τον Μίτο μου...
αυτό της Αριάδνης!

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Πάρα πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλησπέρα σας . Σας ευχαριστώ θερμά !!!

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Υπέροχο ποίημα.Μπράβο σας!!!!

    Απάντηση
    • Βίκυ Δρακουλαράκου

      Σας ευχαριστώ θερμά !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου