Μια ξένη

25.04.2017

A42_b

Ζωγραφίζω γαλάζια πουλιά στο λευκό μου χαρτί

Η ανάσα μου είναι κομμένη

Η ζωή μου είναι μια ξένη

Το χέρι, που κρατάει το μολύβι, δεν είναι δικό μου

Νιώθω το σώμα μου να σαλεύει στεγνό και άδειο

Αχνό περίγραμμα στο χώρο

Δε με αναγνωρίζω, δεν είμαι εγώ αυτή

Η ζωή μου είναι μια ξένη

Είμαι μια ξένη

Επαναλαμβάνω τούτη τη διαπίστωση μέσα μου

Το χέρι τότε τραβάει με μανία

Τεθλασμένες γραμμές πάνω στο χαρτί μου

Τα πουλιά ζωντανεύουν και προσπαθούν να πετάξουν

Σκίζουν το χαρτί με το ράμφος και τα νύχια τους

Τσαλαπατάνε τις γραμμές, που δεν έχουν σχήμα

Τα φτερά τους πληγώνονται

Η ζωή τους είναι φυλακισμένη

Τα γαλάζια πουλιά μου αιμορραγούν

Κι εγώ κρατάω σφιχτά το μολύβι στο χέρι μου

«όχι, δεν τα ζωγράφισα εγώ», ουρλιάζω

«όχι δεν ήμουν εγώ,όχι»

Κι όμως είμαι

Κι όμως, η ζωή μου είναι μια ξένη

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Αχ βρε Άννα μου πόσο με συγκινεί η αλήθεια σου!!! Παρα πολύ μου άρεσε!!!

    Πόσο σε νιώθω όταν λες πως η ζωή μου είναι μια ξένη, εγώ είμαι μια ξένη!!!
    Νομίζουμε πως γνωρίζουμε τον εαυτό μας, εχουμε την αυταπάτη πως ξέρουμε. Έρχονται όμως κάτι ώρες δύσκολες που αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχεις την παραμικρή ιδέα του ποιος είσαι. Πολλά τα πρόσωπα! Όταν όμως το συνειδητοποιήσεις, αλλάζεις θέση και τουλάχιστον δεν βρίσκεσαι εκτός πραγματικότητας.

    Σ’ ευχαριστώ Άννα μου!!
    ΜΠΡΑΒΟ σου!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Συνεχώς θα ανακαλύπτουμε πράγματα για τον εαυτό μας, που θα εκπλήσουν ακόμα και εμάς τους ίδιους. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ Άννα!!! Μου άρεσε πάρα πολύ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου