Μια ξένη

25.04.2017

A42_b

Ζωγραφίζω γαλάζια πουλιά στο λευκό μου χαρτί

Η ανάσα μου είναι κομμένη

Η ζωή μου είναι μια ξένη

Το χέρι, που κρατάει το μολύβι, δεν είναι δικό μου

Νιώθω το σώμα μου να σαλεύει στεγνό και άδειο

Αχνό περίγραμμα στο χώρο

Δε με αναγνωρίζω, δεν είμαι εγώ αυτή

Η ζωή μου είναι μια ξένη

Είμαι μια ξένη

Επαναλαμβάνω τούτη τη διαπίστωση μέσα μου

Το χέρι τότε τραβάει με μανία

Τεθλασμένες γραμμές πάνω στο χαρτί μου

Τα πουλιά ζωντανεύουν και προσπαθούν να πετάξουν

Σκίζουν το χαρτί με το ράμφος και τα νύχια τους

Τσαλαπατάνε τις γραμμές, που δεν έχουν σχήμα

Τα φτερά τους πληγώνονται

Η ζωή τους είναι φυλακισμένη

Τα γαλάζια πουλιά μου αιμορραγούν

Κι εγώ κρατάω σφιχτά το μολύβι στο χέρι μου

«όχι, δεν τα ζωγράφισα εγώ», ουρλιάζω

«όχι δεν ήμουν εγώ,όχι»

Κι όμως είμαι

Κι όμως, η ζωή μου είναι μια ξένη

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Αχ βρε Άννα μου πόσο με συγκινεί η αλήθεια σου!!! Παρα πολύ μου άρεσε!!!

    Πόσο σε νιώθω όταν λες πως η ζωή μου είναι μια ξένη, εγώ είμαι μια ξένη!!!
    Νομίζουμε πως γνωρίζουμε τον εαυτό μας, εχουμε την αυταπάτη πως ξέρουμε. Έρχονται όμως κάτι ώρες δύσκολες που αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχεις την παραμικρή ιδέα του ποιος είσαι. Πολλά τα πρόσωπα! Όταν όμως το συνειδητοποιήσεις, αλλάζεις θέση και τουλάχιστον δεν βρίσκεσαι εκτός πραγματικότητας.

    Σ’ ευχαριστώ Άννα μου!!
    ΜΠΡΑΒΟ σου!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Συνεχώς θα ανακαλύπτουμε πράγματα για τον εαυτό μας, που θα εκπλήσουν ακόμα και εμάς τους ίδιους. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ Άννα!!! Μου άρεσε πάρα πολύ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου