Μια στιγμή μονάχα δώσε μου..
το γαλανό απ΄τα πανσέληνα μάτια σου
να πειράξω..
κι αγνάντι μου μείνε ως την αυγή
μια θάλασσα να φτιάξω!
Μια χτενισιά σ΄ένα φεγγάρι δρόμο άσε μου...
Να ταξιδέψω μια αφορμή
το χορό της άνοιξης να προλάβω !
Να βγω μια βόλτα στη ζωή
με χρώματα του δειλινού στα χείλη...
Να φιληθώ με το φιλί
μαζί σου να τσαλακωθώ
ζωή να μου διδάξω!

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!