Δεύτερη ζωή δεν έχει

31.03.2017

Μικρές στιγμές ειρήνης
Στον βοριά του φθινοπώρου,
στα κλαδιά που σιγά σιγά απογυμνώνονται,
ο αποχαιρετισμός στα κίτρινα φύλλα.
Τα δέντρα που στέκουν αγέρωχα,
ο άνεμος θα σαρώσει τα ίχνη.
Η εποχή θα φύγει αφήνοντάς σου έναν κόμπο στο στήθος,
αβέβαιος θα σταθείς κάτω απ’ τη σκιά των προσδοκιών.
Αναποφάσιστος πάλι
Και ποιον να ρωτήσεις;
«Δεύτερη ζωή δεν έχει». Ουρλιάζουν οι φωνές μέσα σου.
Για τις μικρές στιγμές ειρήνης που σου ξέφυγαν,
που τόσο τις ονειρεύτηκες,
η φαντασία σου φτωχαίνει ανήμπορη.
Το βουητό της πόλης πνίγει τις φωνές μέσα σου
και η καταιγίδα που έρχεται δεν θα σε εξαγνίσει.

_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θάλασσα

Θάλασσα

Ώω θάλασσα θεά θεούς θεριεύεις θνητούς θρηνείς θύελλες θερίζεις σύμπαντα καθρεφτίζεις - Ώω θάλασσα θεά ορίζοντες κλωθείς, τους ουρανούς ποθείς πλανήτες σαγηνεύεις τα πάθη γαληνεύεις - Ώω θάλασσα Θεά θωρείς με μάτια γαλανά πλέκεις θεόρατα μαλλιά δοσμένα στου Αιόλου τα...

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου πολύ πολύ όμορφο!!!
    Ο τρόπος σου πάντα με αγγίζει!!!
    Μικρές στιγμές ειρήνης στον βοριά του φθινοπώρου… 🙂

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Αυτό θα σου πω και εγώ αγαπημένη μου Άννα ότι μ’ αγγίζεις…έχει κάτι μαγικό η πένα σου που ακουμπάει κατευθείαν στην καρδιά μου…Και πως δεν είναι λίγες οι φορές που λυπάμαι για εκείνες “τις μικρές στιγμές ειρήνης που μου ξέφυγαν” … Σ’ ευχαριστώ!!! Να είσαι πάντα καλά!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου