Μονόλογος χελιδονιού

17.03.2018

Επέσαν τα φύλλα στη γη
κι οι καημοί ξανανιώσαν
κόκκινα μήλα στο πανέρι
χυμούς δεν μου δώσαν
Πάλευε το φθινόπωρο
στα φτερά του χελιδονιού
ν' απομείνει.
Μα κείνο έφευγε γι' άλλες χώρες
τη βουβαμάρα του φοβούμενο
και το μικρούλι σύννεφο
που τού 'σκιαζε το μπόι
"Καλλίτερη η φυγή μου
δυο πατρίδες να 'χω
Δεν θέλω γενικά τους χειμώνες
την ουρά μου 'χουν ψαλιδίσει
μπορεί να τη χάσω εντέλει".

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου