Μουσική δωματίου

25.10.2017

Η μουσική στη διαπασών και αυτοί παραδομένοι στις νότες του τραγουδιού, να το γλεντάνε πίνοντας και χορεύοντας. Ένας χορός, με ιδιαίτερες φιγούρες, απρόσμενες κινήσεις των χεριών και γενικότερα όλο το σώμα σε πλήρη δυσαρμονία. Όλοι γνώριζαν στην πολυκατοικία την αγάπη τους για τη μουσική, αλλά το τελευταίο διάστημα το είχαν παρακάνει. Απόψε τα έδωσαν όλα. Έσπασαν ό,τι γυαλικό υπήρχε μέσα στο σπίτι και εκείνος ξαφνικά εμπνεύστηκε μια φιγούρα και την εφάρμοσε επί τόπου. Αιφνιδιάζοντάς την, την έπιασε από τη μέση. Τα χέρια του με ταχύτητα κατευθύνθηκαν προς τον λαιμό της, την τύλιξε απαλά με τα δικά του, την έσφιξε λίγο πιο δυνατά, μετά τη χαλάρωσε και δίχως να το καταλάβει την πέταξε στην απέναντι μεριά του δωματίου, με αποτέλεσμα να βρεθεί κολλημένη επάνω στο ραγισμένο καθρέφτη. Η μουσική σταμάτησε απότομα. Νεκρική σιγή. Εκείνος μαζεμένος σε μια γωνιά, ξεσπά σε κλάματα. Αυτός ήταν και ο τελευταίος τους τσακωμός.

_

γράφει η   Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ο λαθροκυνηγός

Ο λαθροκυνηγός

“Τώρα βρήκε να μας κλείσει μέσα η καταραμένη καραντίνα; Τώρα που τα καλύτερα θηράματα βγαίνουν να βοσκίσουν το φρέσκο χορτάρι και τα αγριολούλουδα;” είπε θυμωμένος. Εδώ και τρεις μήνες, έβγαζε τακτικά τα κυνηγητικά του όπλα και τα περιποιούνταν αναλόγως. Τα έλυνε με...

Η δίψα

Η δίψα

-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε καταλαβαίνω... Άσε τις κουβέντες να δούμε πώς θα περάσει κι η σημερινή μέρα. Και...

Χειροπιαστά όνειρα

Χειροπιαστά όνειρα

Το δωμάτιο άδειο. Δυο πολυθρόνες ορφανές, αντικριστά. Τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, οι τοίχοι δίχως κάδρα. Γκρι τοίχοι, σπατουλαρισμένοι. Κανένα ψεγάδι πάνω τους. Και τα παράθυρα με τζάμια τόσο καθαρά που περιμένεις τον αέρα ή την κάψα. Τα κανάτια κλειστά αφήνουν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μου άρεσε πάρα πολύ Βάσω!!Όπως και το γεγονός ότι συναντηθήκαμε κι από κοντά. Πολύ χάρηκα. Να είσαι καλά την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Άννα μου, Άννα μου, αμοιβαία τα αισθήματα. Ειλικρινά, χάρηκα και εγώ πάρα πολύ. Αυτό, το σχόλιο, μάλιστα. Ξεκάθαρο. Τα φιλιά μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου