Μπελ Ετουάλ, του Πέτρου Μπιρμπίλη

28.10.2017

σχόλια

 

Πέτρος Μπιρμπίλης

Μπελ Ετουάλ


κατηγορία: πεζογραφία

isbn: 978-618-5155-42-1

σελίδες: 104

“Τικ τακ”, “τικ τακ”. Οι δείκτες τραγουδούσαν το τραγούδι του χρόνου. Χτυπηματάκια που ένωναν το παρελθόν με το παρόν. Το βράδυ στο “Μπελ Ετουάλ” μ’ αυτό το δωμάτιο. Όταν τα “τικ τακ” σταματούσαν, η Αθηνά θα ξυπνούσε απ’ τον ύπνο της. Και ορίστε! Τα βλέφαρα άνοιξαν κι αποκαλύφθηκαν δυο μικρές, θολές λίμνες. Μέσα τους αντι- κατοπτρίστηκαν τα χρόνια που έζησαν μαζί. [...] Η Αθηνά θυμόταν πολύ καλά όσα είχαν συμβεί. Το κακό ξεκίνησε λίγους μήνες πριν από το δυστύχημα, όταν οι γιατροί διέγνωσαν την ασθένεια της αδελφής της. Κανείς δεν ήθελε να το πιστέψει. Ήλπιζαν. Η ίδια είχε καταλάβει ότι δε θα ζούσε όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι, αλλά με τον καιρό το ξέχασε. Το παρέβλεψαν όλοι μαζί. Όμως οι νυχτερίδες που την κυνηγούσαν επέστρεψαν. Το βράδυ μετά το “Μπελ Ετουάλ”.

 

Βιογραφικό συγγραφέα:

Ο Πέτρος Μπιρμπίλης έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων «Έχω μόνο εσένα» και «Ξυπόλητος», τη βιογραφία της Μαλβίνας Κάραλη και την ποιητική συλλογή «Η Μέρα που χάθηκε μέσα σε μια άλλη». Στο παρελθόν, έχει σκηνοθετήσει την Έλενα Ναθαναήλ και τα βίντεο κλιπ των Stereo Nova.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

Τυπωθήτω, των Rita Monaldi και Francesco Sorti

Τυπωθήτω, των Rita Monaldi και Francesco Sorti

Ρώμη, 1683. Ο μυστηριώδης θάνατος ενός Γάλλου ευγενούς θα σταθεί αφορμή ώστε οι ένοικοι του πανδοχείου του Ντοντσέλο να τεθούν σε αυστηρή καραντίνα, υπό τον φόβο μιας νέας επιδημίας πανούκλας, η οποία ήδη θέριζε στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, στην πολιορκούμενη Βιέννη, οι...

Ψιχάλες αδέσποτες

Ψιχάλες αδέσποτες

Ψιχάλες αδέσποτες  του ουρανού αδύναμες υπάρξεις  την τύχη τους ορίζει  το συναπάντημα των ανέμων  της στιγμής το φύσημα.  Ταξιδεύουν αδέξια  μέσ’ στο Χρόνο τρεκλίζοντας  στα βουνά σκοντάφτουν  και στου ήλιου το χάδι.  Παγωμένα δάκρυα  απ’ των σύννεφων τα βλέφαρα ...

Ημιτελές

Ημιτελές

Μαλακές οι ώρες Που ποτίζουν τα αυλάκια της προσμονής. Κι ο γδούπος των σκέψεων βαρύς. Πυροδοτεί ερωτήματα σε καιρούς αγρανάπαυσης. Κι εσύ μιλάς για τη βροχή που πληκτρολογεί μανιωδώς τα αίτια των απερίσκεπτων  συγκυριών μιας εποχής που μάταια συμπονούμε. Το γιατί δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου