Μπλε γραμμή (Η αρχή της αγάπης)

5.10.2017

Η ανατολή μου έχει χρώμα μπλε

Από θάλασσα κι ουρανό πλάστηκε η καρδιά της

Κι η άβυσσος σμίλεψε την ψυχή της σε έναν βυθό αδάμαστο

Κάθε ξημέρωμα καταδύομαι μέσα του

Για να αγγίξω εκείνο το φως, που χορεύει μέσα στο σκοτάδι

Τα βήματά μου πατούν γερά σε μια στιβαρή μπλε γραμμή

Τα κύματα με αγκαλιάζουν σφιχτά και χανόμαστε

Μα πάλι ερχόμαστε σαν τραγούδι

Και ορίζουμε το ξημέρωμα

Κάθε ξημέρωμα τώρα είναι μια αρχή

Η αρχή της αγάπης

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου