Μπλε γραμμή (Η αρχή της αγάπης)

5.10.2017

Η ανατολή μου έχει χρώμα μπλε

Από θάλασσα κι ουρανό πλάστηκε η καρδιά της

Κι η άβυσσος σμίλεψε την ψυχή της σε έναν βυθό αδάμαστο

Κάθε ξημέρωμα καταδύομαι μέσα του

Για να αγγίξω εκείνο το φως, που χορεύει μέσα στο σκοτάδι

Τα βήματά μου πατούν γερά σε μια στιβαρή μπλε γραμμή

Τα κύματα με αγκαλιάζουν σφιχτά και χανόμαστε

Μα πάλι ερχόμαστε σαν τραγούδι

Και ορίζουμε το ξημέρωμα

Κάθε ξημέρωμα τώρα είναι μια αρχή

Η αρχή της αγάπης

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου