Μπλε γραμμή

26.03.2017

Ήθελα να σου γράψω. Αντί να σου πω. Μη φανταστείς τίποτα συνταρακτικό. Μα δεν σου έγραψα. Ούτε σου είπα. Πάντα δίσταζα με τα λόγια. Έψαχνα τις κατάλληλες λέξεις, μα δεν τις έβρισκα. Μπλέκονταν και θρυμματίζονταν τελικά μέσα στο νου μου. Και τ’ ανείπωτα έμεναν ανέγγιχτα και αβοήθητα να πονάνε μέσα στις εκφράσεις.
Ήθελα να φύγω. Αντί να μείνω. Μη φανταστείς τίποτα τρομακτικό. Να μπω απλά σ’ ένα τρένο και να με φυλακίζει όλο το ταξίδι μπροστά στο παράθυρο του βαγονιού. Να φυσάει κρύος βοριάς και να εξιλεώνεται έτσι η σκέψη μου. Να λείψω τόσο, όσο να μην σου λείψω. Μα να λείψω σ’ εμένα. Ν’ απαρνηθώ το πρόσωπο και να ζωγραφίσω το είναι. Με όλα τα χρώματα. Κι ας τα μπερδέψω, όπως κάνω πάντα. Κι ας τα ανακατέψω όλα μαζί σ’ έναν καμβά εξωτικό. Κι ας τα φορέσω σαν λουλούδια στα μαλλιά. Κι ας γίνω καθρέφτης της κάθε εποχής. Με φαντάζεσαι;
Ήθελα να φύγω. Για λίγο. Κι ας μη μου φτάνει το λίγο. Μα δεν τολμάω να διεκδικήσω το για πάντα. Το αφήνω και το παίρνει ο χρόνος. Και ύστερα τρέχω ξοπίσω του, μα ποτέ δεν προλαβαίνω. Γιατί φοβάμαι. Φοβάμαι να κάνω το ένα βήμα, γιατί θέλω τα πολλά.
Ήθελα να φύγω για λίγο. Μα τελικά δεν έφυγα. Γιατί το λίγο τελικά δεν αρκεί. Θέλω το να φύγουμε για πάντα. Μαζί. Και να βρούμε εκείνον τον τόπο, όπου ο ορίζοντας αγκαλιάζει τον ουρανό και τη θάλασσα και φτιάχνει μια μπλε γραμμή. Τη γραμμή εκκίνησης. Τη γραμμή μιας διαφορετικής ζωής. Πες μου πως δεν είναι πολύ αργά.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Δε είναι καθόλου απίστευτο το γεγονός ότι γράφεις τόσο ωραία πεζά Μια ποιήτρια σαν εσένα Άννα είναι δυνατόν να μην το μπορούσε;

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Ελπιδοφόρο και αισιόδοξο … και ποτέ δεν είναι αργά. Πολύ ωραίο Άννα!!! Καλή εβδομάδα.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου άρεσε πολύ η μπλέ γραμμή σου!!! Ταυτίστηκα μαζί σου!! Πόσες φορές ήθελα να ανέβω στο τρένο, αλλά δεν το έκανα…

    Απάντηση
    • 'Αννα Ρουμελιώτη

      Ελένη μου να είσαι καλά χαίρομαι που σου άρεσε. Σου εύχομαι μέσα απ την καρδιά μου να ανέβεις σε αυτό το τρένο.

      Απάντηση
  4. Χαρούλα Σμαρνάκη

    “Ήθελα να φύγω για λίγο. Μα τελικά δεν έφυγα. Γιατί το λίγο τελικά δεν αρκεί. Θέλω το να φύγουμε για πάντα. Μαζί. Και να βρούμε εκείνον τον τόπο, όπου ο ορίζοντας αγκαλιάζει τον ουρανό και τη θάλασσα και φτιάχνει μια μπλε γραμμή. Τη γραμμή εκκίνησης”… Πόση αλήθεια στην κάθε σου λέξη!

    Άννα, σε ευχαριστώ προσωπικά, γιατί έχω την τύχη και τη χαρά να γνωρίζω από κοντά τα υπέροχα, πραγματικά, κείμενα σου, τα οποία πολύ συχνά αποτελούν καθρέφτη δικών μου σκέψεων και συναισθημάτων!

    Απάντηση
  5. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Χαρούλα με συγκινεις πάρα πολύ. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την επιμέλεια των γραπτών μου και για τη ζεστασιά που τα περιβαλλεις. Είναι τιμή για μένα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου