Μόνο χειμώνας

17.09.2017

Σιχάθηκα, έλεγες, αυτήν τη φυλακή
Είναι μικρή και δε χωράει τη ζωή σου
Σου ‘δίνε ο αέρας παγωμένες μαχαιριές
Κι έτσι, όπως έτρεμες, μάτωνε το κορμί σου.

Ξεθωριασμένος από μπόρες και πληγές
Έψαχνες χρώμα κάτι βράδια μες τα πάρκα
Μα εκεί τον ήλιο δεν αντάμωσες ποτέ
Τα μάτια άνοιγες, μόνο να κάνεις πλάκα.

Στράγγισες όλους του κλαδιού σου τους χυμούς
Κίτρινο φύλλο στροβιλίζεσαι στον δρόμο
Το θρόισμά σου σαν Δεκέμβρη δειλινό
Ποτέ σου άνοιξη. Μόνο χειμώνας. Μόνο!

Και στα παγκάκια αντί να γράφεις σ’ αγαπώ
Βαθιά κοιμόσουνα να λες πως ταξιδεύεις
Βαρκάρη πλήρωνες στην άλλη για να πας
Και από εκεί αυτό τον κόσμο ν’ αγναντεύεις.

Μες τα στενά αναζητούσες λευτεριά
Κανείς δε σ’ έβρισκε εκεί, μόνο οι νύχτες
Τ’ άστρα σού θύμιζαν πως ήσουνα παιδί
Τα θύματα έλεγες πως φταιν, κι όχι οι θύτες.

Στράγγισες όλους του κλαδιού σου τους χυμούς
Κίτρινο φύλλο στροβιλίζεσαι στον δρόμο
Το θρόισμά σου σαν Δεκέμβρη δειλινό
Ποτέ σου άνοιξη. Μόνο χειμώνας. Μόνο!

Ποτέ δεν πήρες τη ζωή σου μετρητοίς
Πάντα με δόσεις πλήρωνες για να ‘σαι μόνος
Κι όταν σε έλουζε ιδρώτας παγερός
Ήξερες πάντα πώς να φύγει αυτός ο πόνος

Στράγγισες όλους του κλαδιού σου τους χυμούς
Κίτρινο φύλλο στροβιλίζεσαι στον δρόμο
Το θρόισμά σου σαν Δεκέμβρη δειλινό
Ποτέ σου άνοιξη. Μόνο χειμώνας. Μόνο!

Μα ήταν, θυμάμαι, ενός Δεκέμβρη δειλινό
Το χιόνι σού ‘μοιαζε , είχατε ίδιο χρώμα.
Το θρόισμα έπαψε ή ήτανε βουβό
Και ήρθε η άνοιξη.

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου