Να γράφεις για σένα

15.12.2017

 

Να γράφεις για τη λύτρωση. Για την ανακούφιση που προσφέρει η εναπόθεση των σκέψεων, η αυθόρμητη καταγραφή τους. Για να ηρεμεί ο νους σου, για να γαληνεύει η ψυχή σου. Αν δεν το κάνεις για σένα, τότε για ποιον;

Μην κρίνεις τον εαυτό σου, καθώς απελευθερώνεις τη φαντασία σου. Μην επιτρέπεις στο αποτέλεσμα να σε αποθαρρύνει. Συνέχισε για τη χαρά της έκφρασης, για τις σελίδες που γεμίζουν από τη δική σου πένα. Καμία λογοκρισία, κανένα σχόλιο υποτιμητικό για όσα λες ή νιώθεις ή σκέφτεσαι, να μη σου επιτρέπεις. Αν θες μετά να τα σβήσεις όλα, να κάνεις σαν να μην υπήρξαν ποτέ, καν’ το. Αν θες να τα κρατήσεις κάπου κρυμμένα, σαν ένα προσωπικό ημερολόγιο, κάνε αυτό. Αν πάλι θέλεις να μοιραστείς, μοιράσου. Είναι αντίδοτο για τη μοναξιά και για τον πόνο το μοίρασμα.

Ν’ αφήνεις τη σκέψη σου να χαράζει τα δικά της μονοπάτια. Να σε ξαφνιάζεις, να βλέπεις το αποτέλεσμα και να το κοιτάς με γουρλωμένα μάτια. Να λες «εγώ το έγραψα αυτό;» ή «πώς το σκέφτηκα;» και να γελάς. Ή να κλαις. Ή και τα δύο. Λίγη σημασία έχει μπροστά στην αλήθεια της στιγμής.

Να μην καταδέχεσαι τίποτα λιγότερο ή διαφορετικό απ’ αυτό που εκφράζει εσένα τον ίδιο. Κι ας μην ταυτιστεί κανείς, ας μη σε νιώσει ούτε ένας. Για σένα το κάνεις, όχι για τους άλλους. Δεν έχει νόημα να τους αρέσεις αν δε σου αρέσεις.

Να μπορείς να σε βρεις μέσα στα λόγια σου. Αν δεν εμπεριέχει μια δόση ψυχής, δεν είναι αληθινό, δεν έχει αξία. Να σου δίνεις την άδεια να είσαι χειμαρρώδης, αυθόρμητος, επιθετικός ή επικριτικός. Να είσαι ό,τι θες. Να επιτρέπεις στα λόγια σου να είναι –ή να φαίνονται- ασυνάρτητα, προχειρογραμμένα, βαρετά ή συνηθισμένα.

Να γράφεις γι’ αυτά που θες να θυμάσαι ή και γι’ αυτά που θες να ξεχάσεις. Γι’ αυτά που θαυμάζεις και γι’ αυτά που σιχαίνεσαι. Για τις αξίες σου, για τα πιστεύω σου, για την ταυτότητά σου. Κι ας αλλάξουν. Κι εσύ θ’ αλλάξεις.

Πάνω απ’ όλα, να γράφεις για την απόλαυση της στιγμής. Γι’ αυτή την υπέροχη αίσθηση της προσωπικής δημιουργίας.

Κι αν πάντα ξεκινάς μ’ αυτή την αφετηρία, όλα τα άλλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

 

_

γράφει η Ζωή Ναούμ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου