Να ζούμε

26.01.2017

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά γεμάτη ευκαιρίες». Σε αυτήν τη φράση στάθηκα για ώρα. Τη διάβαζα, την ξαναδιάβαζα. Τα μάτια μου κατευθύνονταν μπρος - πίσω στις λέξεις που συνέθεταν αυτήν την απλή και συνάμα σύνθετη και φιλοσοφημένη φράση. Από τη μία ήθελα να συνεχίσω την ανάγνωση, αλλά από την άλλη κάτι με τραβούσε προς τα πίσω.

Πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να πειράζω την φράση, δίνοντας διαφορετικές ερμηνείες:

«Η ζωή είναι γεμάτη προβλήματα και ευκαιρίες».

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά ούτε και ευκαιρίες».

«Η ζωή σε κάνει να προβληματίζεσαι, να ψάχνεσαι και να αρπάζεις ευκαιρίες».

«Η ίδια η ζωή είναι μία ευκαιρία».

«Στη ζωή κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις».

«Η ζωή δεν κερδίζεται εύκολα∙ πρέπει να προσπαθείς κάθε μέρα».

«Η ζωή σού δίνει πολλές ευκαιρίες, αλλά οφείλεις να τις εκμεταλλεύεσαι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Έχουν υπάρξει πολλές φορές -αμέτρητες, για την ακρίβεια- που αγχώθηκα, φώναξα, θύμωσα, έκλαψα, απελπίστηκα, γιατί τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα ήθελα∙ τη δεδομένη στιγμή, για την συγκεκριμένη κατάσταση. Μετά από πολλές ήρεμες σκέψεις και συλλογισμούς με το Εγώ μου, υπέθεσα ότι για να μην πέτυχε, ή δεν έγινε αυτό που ήθελα  -ίσως δεν το διαχειρίστηκα καλά, ίσως δεν ήταν γραφτό- ή οι συνθήκες δεν ευνόησαν -ίσως να μην το ήθελα πραγματικά και δεν προσπάθησα, ίσως και τίποτα από όλα αυτά- χωρίς να υπάρξει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Απλά, δεν έγινε.

Με το πέρασμα των χρόνων, οι ανάγκες, τα θέλω, τα πιστεύω αλλάζουν, ή μεταβάλλονται. Οι εξελίξεις της καθημερινότητας τρέχουν και μαζί τους τρέχουμε όλοι, ή σχεδόν όλοι. Αρχίζουμε να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα και να αναθεωρούμε, ή κάνουμε την επανάστασή μας και εναντιωνόμαστε, με ή χωρίς αιτία.

Δεν ξέρω αν η ζωή «δεν είναι γεμάτη προβλήματα αλλά γεμάτη ευκαιρίες», όμως σίγουρα είναι γεμάτη απρόβλεπτες καταστάσεις. Θα πέσουμε και θα σηκωθούμε. Θα κολυμπήσουμε σε ρηχά, αλλά και σε βαθιά νερά. Θα γελάσουμε και θα θυμώσουμε. Άνθρωποι θα ριζώσουν στην καρδιά μας και άλλους θα θελήσουμε να τους ξεριζώσουμε σαν ελαιόδεντρα με δάκο.

Η ζωή είναι για να την ζούμε. Μέσα από αυτήν ονειρευόμαστε, ελπίζουμε και προχωράμε. Άλλωστε, μετά την καταιγίδα βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο.

_

γράφει η Μαρία Θωμάδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου