Να ζούμε

26.01.2017

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά γεμάτη ευκαιρίες». Σε αυτήν τη φράση στάθηκα για ώρα. Τη διάβαζα, την ξαναδιάβαζα. Τα μάτια μου κατευθύνονταν μπρος - πίσω στις λέξεις που συνέθεταν αυτήν την απλή και συνάμα σύνθετη και φιλοσοφημένη φράση. Από τη μία ήθελα να συνεχίσω την ανάγνωση, αλλά από την άλλη κάτι με τραβούσε προς τα πίσω.

Πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να πειράζω την φράση, δίνοντας διαφορετικές ερμηνείες:

«Η ζωή είναι γεμάτη προβλήματα και ευκαιρίες».

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά ούτε και ευκαιρίες».

«Η ζωή σε κάνει να προβληματίζεσαι, να ψάχνεσαι και να αρπάζεις ευκαιρίες».

«Η ίδια η ζωή είναι μία ευκαιρία».

«Στη ζωή κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις».

«Η ζωή δεν κερδίζεται εύκολα∙ πρέπει να προσπαθείς κάθε μέρα».

«Η ζωή σού δίνει πολλές ευκαιρίες, αλλά οφείλεις να τις εκμεταλλεύεσαι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Έχουν υπάρξει πολλές φορές -αμέτρητες, για την ακρίβεια- που αγχώθηκα, φώναξα, θύμωσα, έκλαψα, απελπίστηκα, γιατί τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα ήθελα∙ τη δεδομένη στιγμή, για την συγκεκριμένη κατάσταση. Μετά από πολλές ήρεμες σκέψεις και συλλογισμούς με το Εγώ μου, υπέθεσα ότι για να μην πέτυχε, ή δεν έγινε αυτό που ήθελα  -ίσως δεν το διαχειρίστηκα καλά, ίσως δεν ήταν γραφτό- ή οι συνθήκες δεν ευνόησαν -ίσως να μην το ήθελα πραγματικά και δεν προσπάθησα, ίσως και τίποτα από όλα αυτά- χωρίς να υπάρξει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Απλά, δεν έγινε.

Με το πέρασμα των χρόνων, οι ανάγκες, τα θέλω, τα πιστεύω αλλάζουν, ή μεταβάλλονται. Οι εξελίξεις της καθημερινότητας τρέχουν και μαζί τους τρέχουμε όλοι, ή σχεδόν όλοι. Αρχίζουμε να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα και να αναθεωρούμε, ή κάνουμε την επανάστασή μας και εναντιωνόμαστε, με ή χωρίς αιτία.

Δεν ξέρω αν η ζωή «δεν είναι γεμάτη προβλήματα αλλά γεμάτη ευκαιρίες», όμως σίγουρα είναι γεμάτη απρόβλεπτες καταστάσεις. Θα πέσουμε και θα σηκωθούμε. Θα κολυμπήσουμε σε ρηχά, αλλά και σε βαθιά νερά. Θα γελάσουμε και θα θυμώσουμε. Άνθρωποι θα ριζώσουν στην καρδιά μας και άλλους θα θελήσουμε να τους ξεριζώσουμε σαν ελαιόδεντρα με δάκο.

Η ζωή είναι για να την ζούμε. Μέσα από αυτήν ονειρευόμαστε, ελπίζουμε και προχωράμε. Άλλωστε, μετά την καταιγίδα βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο.

_

γράφει η Μαρία Θωμάδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

Ιστορίες καραντίνας

Ιστορίες καραντίνας

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - Ι. ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Είναι Κυριακή. Όχι είναι Τρίτη. Αποκλείεται να είναι Κυριακή σήμερα, γιατί τότε σημαίνει πως χθες που έκανα φασόλια ήταν Σάββατο. Δεν είναι μέρα για φασόλια το Σάββατο. Και αν χθες ήταν Σάββατο κι εμείς...

Όνειρο ήταν θαρρώ

Όνειρο ήταν θαρρώ

Παράπονο το είχε να δει τους δικούς της στα όνειρά της, ώσπου η επιθυμία της επιτέλους ικανοποιήθηκε. Ξημερώνοντας Κυριακή, την επισκέφθηκαν, αλλά δεν ήταν αγαπημένοι όπως συνήθως. Υπήρχε μια σχετική ένταση και διαπληκτίζονταν καθόλη τη διάρκεια του ονείρου. Έστω και...

O Φυλακισμένος

O Φυλακισμένος

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Κοιτάω έξω από το παράθυρο. Ο ουρανός είναι γκρίζος και ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα θυμωμένα σύννεφα. Τα πράσινα δέντρα στέκονται επιβλητικά κοιτώντας προς όλες τις πλευρές σαν άγρυπνοι φρουροί. Λες και χρειαζόμασταν περισσότερους από...

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

διττή μνήμη

διττή μνήμη

Ο χρόνος δεν κυλάει εδώ. Είναι ο χώρος φαρδύς, μια άπλα ανάμεσα σε δυο δάση, από εδώ με πεύκα, στην άλλη με ελιές και ο χρόνος, αν και υπάρχει τεράστια έκταση, παίρνει εκείνο το στενό ρυάκι, ήταν κάποτε ένα χειμαρρώδες ποτάμι και προχωρεί ο χρόνος, σκοντάφτει στις...

Α-ΝΟΣΤΟΣ

Α-ΝΟΣΤΟΣ

_ γράφει η Αγγελίνα Σοφιάδη - O Κωστής ένιωσε πολύ τυχερός όταν βρήκε τραπεζάκι στο καφέ. Τρία τραπέζια όλα κι όλα, στον πεζόδρομο, Σάββατο πρωί και η ανοιχτή αγορά του Πορτομπέλο είχε ήδη αρχίσει να αγκομαχά από τον κόσμο, κάτω από τον ανέλπιστο ήλιο του Λονδίνου. ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου