Να ζούμε

26.01.2017

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά γεμάτη ευκαιρίες». Σε αυτήν τη φράση στάθηκα για ώρα. Τη διάβαζα, την ξαναδιάβαζα. Τα μάτια μου κατευθύνονταν μπρος - πίσω στις λέξεις που συνέθεταν αυτήν την απλή και συνάμα σύνθετη και φιλοσοφημένη φράση. Από τη μία ήθελα να συνεχίσω την ανάγνωση, αλλά από την άλλη κάτι με τραβούσε προς τα πίσω.

Πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να πειράζω την φράση, δίνοντας διαφορετικές ερμηνείες:

«Η ζωή είναι γεμάτη προβλήματα και ευκαιρίες».

«Η ζωή δεν είναι γεμάτη προβλήματα, αλλά ούτε και ευκαιρίες».

«Η ζωή σε κάνει να προβληματίζεσαι, να ψάχνεσαι και να αρπάζεις ευκαιρίες».

«Η ίδια η ζωή είναι μία ευκαιρία».

«Στη ζωή κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις».

«Η ζωή δεν κερδίζεται εύκολα∙ πρέπει να προσπαθείς κάθε μέρα».

«Η ζωή σού δίνει πολλές ευκαιρίες, αλλά οφείλεις να τις εκμεταλλεύεσαι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Έχουν υπάρξει πολλές φορές -αμέτρητες, για την ακρίβεια- που αγχώθηκα, φώναξα, θύμωσα, έκλαψα, απελπίστηκα, γιατί τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα ήθελα∙ τη δεδομένη στιγμή, για την συγκεκριμένη κατάσταση. Μετά από πολλές ήρεμες σκέψεις και συλλογισμούς με το Εγώ μου, υπέθεσα ότι για να μην πέτυχε, ή δεν έγινε αυτό που ήθελα  -ίσως δεν το διαχειρίστηκα καλά, ίσως δεν ήταν γραφτό- ή οι συνθήκες δεν ευνόησαν -ίσως να μην το ήθελα πραγματικά και δεν προσπάθησα, ίσως και τίποτα από όλα αυτά- χωρίς να υπάρξει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Απλά, δεν έγινε.

Με το πέρασμα των χρόνων, οι ανάγκες, τα θέλω, τα πιστεύω αλλάζουν, ή μεταβάλλονται. Οι εξελίξεις της καθημερινότητας τρέχουν και μαζί τους τρέχουμε όλοι, ή σχεδόν όλοι. Αρχίζουμε να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα και να αναθεωρούμε, ή κάνουμε την επανάστασή μας και εναντιωνόμαστε, με ή χωρίς αιτία.

Δεν ξέρω αν η ζωή «δεν είναι γεμάτη προβλήματα αλλά γεμάτη ευκαιρίες», όμως σίγουρα είναι γεμάτη απρόβλεπτες καταστάσεις. Θα πέσουμε και θα σηκωθούμε. Θα κολυμπήσουμε σε ρηχά, αλλά και σε βαθιά νερά. Θα γελάσουμε και θα θυμώσουμε. Άνθρωποι θα ριζώσουν στην καρδιά μας και άλλους θα θελήσουμε να τους ξεριζώσουμε σαν ελαιόδεντρα με δάκο.

Η ζωή είναι για να την ζούμε. Μέσα από αυτήν ονειρευόμαστε, ελπίζουμε και προχωράμε. Άλλωστε, μετά την καταιγίδα βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο.

_

γράφει η Μαρία Θωμάδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου