Να κλάψω ή να γελάσω;

26.11.2016

nature-sky-sunset-man

Έχασα τη δουλειά μου
Να κλάψω ή να γελάσω;
Δεν ξέρω.
Τι έχασα στ’ αλήθεια;
Μια δουλειά που δε γούσταρα.
Υπάλληλος σε λογιστικό γραφείο ήμουν.
Απλήρωτος μάλιστα 5 μήνες
Τι κέρδισα;
Την ελευθερία μου
Έχασα τη δουλειά μου
Μήπως δεν αξίζω;
Ή μήπως δεν άξιζε αυτή η δουλειά για μένα;
«Ευχαριστώ» είπα στ’ αφεντικό
«Με κοροϊδεύεις;» μου απάντησε
Ευχαριστώ γιατί τώρα άλλο δρόμο δεν έχω.
Θα κυνηγήσω τ’ όνειρό μου.
Γραφίστας θα γίνω.
Θα μπλέξω με χρώματα και σχήματα που αγαπάω
Σκίρτησε η καρδιά στο στήθος μου
Μπορώ να ονειρευτώ ξανά την ζωή μου
Κι ας σαραντάρισα
Ή τώρα ή ποτέ
Άλλη ευκαιρία δε θα ’χω να ζήσω αυτό που ονειρεύομαι
Τι ανέλπιστη χαρά
Έχασα τη δουλειά μου
Γέμισε η τσέπη μου από μισθούς 5 μηνών
Γέμισε κι η ψυχή μου με χρώματα

_

γράφει η Νικολέτα Βασιλειάδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Ή τώρα ή ποτέ…. με άγγιξε πολύ ο μονόλογος σας. Να είστε καλά!!!

    Απάντηση
    • nikol

      Ευχαριστώ πάρα πολύ. Χαίρομαι που σας άγγιξε ο μονόλογός μου

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Δεν υπάρχει πιο ωραίο από το να νιώθεις ελεύθερη, να κάνεις αυτό που αγαπάς και να γεμίζει η ψυχή σου με χρώματα. Πάρα πολύ ωραίο!!!

    Απάντηση
    • nikol

      Να είστε καλά. Ευχαριστώ πολύ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου