Να τολμήσω;

5.02.2017

Υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων, οι δειλοί και οι τολμηροί. Δεν έχει να κάνει αυτό το γνώρισμα ούτε με το φύλο, ούτε με την ηλικία, ούτε με τίποτα άλλο. Είναι στοιχείο που ενδεχομένως υπάρχει μέσα μας αλλά αναπτύσσεται αναλόγως, σηκώνει και εκπαίδευση βάση εμπειριών και κυρίως φιλοσοφίας προσωπικής.

Ο δειλός άνθρωπος δεν παίρνει εύκολα αποφάσεις, αν τις πάρει ποτέ και δεν αισθάνεται καλά με τις αλλαγές αν και δεν είναι ευχαριστημένος με όσα έχει ή όπως ζει. Αφήνεται όμως έρμαιο των φοβιών του και διστάζει, επειδή δεν έχει αυτοπεποίθηση ή ικανότητα διαχείρισης καταστάσεων. Η ατολμία του μπορεί να βασίζεται ακόμη και στο ότι είναι επιρρεπής σε απόψεις τρίτων. Το ρίσκο και μόνο σαν ιδέα τον βγάζει έξω από τα νερά του, ενώ στην πραγματικότητα λαχταρά να το πάρει και να κατακτήσει αυτό που ονειρεύεται. Προφανώς είναι και ευθυνόφοβο άτομο κι αυτό πολλές φορές προέρχεται και από τον τρόπο που μεγάλωσε από παιδί. Κατά πόσο δηλαδή του άφησαν περιθώριο να πάρει πρωτοβουλίες αρχίζοντας από μικροπράγματα και κατά πόσο του τόνωσαν το ηθικό.

Ο άνθρωπος από την άλλη που τολμά και δε φοβάται, αισθάνεται δυνατός και σίγουρος για τον εαυτό του. Όχι, δεν έχει στο μυαλό του τη νίκη ή τη σίγουρη επιτυχία, αλλά ξέρει καλά πως αν δεν ρισκάρεις δε θα μάθεις  ποτέ τι μπορείς να καταφέρεις και θα μείνεις στάσιμος. Είναι γρήγορος στη λήψη αποφάσεων και δεν επιτρέπει στον φόβο να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στα θέλω του και στα όνειρά του. Ξέρει καλά ότι η ζωή είναι ένας αγώνας συνεχής και πως αν δείξεις αδυναμία δε θα επιβιώσεις εύκολα. Δεν εφησυχάζει ποτέ και διψά για βελτίωση. Δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Θεωρεί ότι αξίζει ο ίδιος ό,τι καλύτερο και πως η δειλία σε κρατάει πίσω.

Σε όποια κατηγορία κι αν ανήκει κανείς, έχει πάντα επιλογές και πρέπει να αναλάβει και την ευθύνη αυτών. Είναι προσωπική υπόθεση το αν θα υποκύψει σε φοβίες μένοντας στάσιμος και παραπονεμένος ή παίρνοντας ρίσκα που ακόμη κι αν δεν αποφέρουν το επιθυμητό, θα ξέρει πως προσπάθησε και κυρίως πως είναι τολμηρός και δυνατός.

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πόλεμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια επιβολής τής ισχυρότερης ορμής. Ορμής που πηγάζει από κάποιο ομολογημένο ή μη πόθο και εδράζεται πάντοτε πάνω στην υπεροπτική σιγουριά τής ισχύος, στρατιωτικής συνήθως αλλά εσχάτως...

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

  γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Τον "Οδυσσέα" του Τζαίημς Τζόυς (James Joyce) τον γνώρισα στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης όταν οι εκδόσεις Κέδρος παρουσίαζαν την επανέκδοση της μετάφρασης του Σωκράτη Καψάλη που πρωτοκυκλοφόρησε το 1990. Ένα έργο...

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ο ‘δαίμων’ των αρχαίων Ελλήνων δεν είχε καμία απολύτως σχέση με αυτό που σήμερα αντιλαμβανόμαστε, ο διάβολος άλλωστε δεν είχε ακόμα εφευρεθεί! Ο ‘δαίμων εαυτού’ ήταν η θεότητα που ζούσε μέσα στον άνθρωπο για την ευημερία και την πρόοδό...

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Ο Δαβίδ ο Σασούνιος είναι ένα έπος το οποίο ανήκει στην λαϊκή παράδοση της Αρμενίας. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση και σχολιασμό του Γιώργου Μολέσκη, ενώ την εικονογράφηση επιμελήθηκε η Μαριάμ...

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

- γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Η συλλογή του Charles Baudelaire «Les fleurs du mal» (Τα Άνθη του Κακού), αποτελούμενο αρχικά από εκατό έμμετρα ποιήματα, θεωρείται σήμερα ένα κλασικό έργο, ένα αριστούργημα, κατά τους ειδικούς, της λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, που...

Edith Sodergran

Edith Sodergran

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Edith Sodergran Η Σουηδική λογοτεχνία του 20ου αιώνα έχει αναδείξει μεγάλα ονόματα στον χώρο της ποίησης. Ιδιαίτερη θέση μέσα σε αυτόν κατέχει η Edith Södergran (1916-1923). Μια φιγούρα που η τραγικότητα της ασθενικότητάς της και – ως εκ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου