Να χαθώ στα βήματά σου…

5.03.2018

Ξημέρωσε ο Σεπτέμβρης στο Γύθειο με μία πνοή καλοκαιρινή και ένα αεράκι δροσερό που διαπερνούσε την κουρτίνα της κρεβατοκάμαρας και έφερνε την ευωδιά της θάλασσας. Έτσι την ξύπνησε εκείνο το πρωί, τόσο γλυκά, και της διέκοψε το πολυπόθητο όνειρο που δεν ήθελε να την αφήσει. Δίπλα ο αγαπημένος της να την χαιδεύει τρυφερά, αφού περίμενε να ετοιμαστεί και να την σεργιανίσει στα σοκάκια της κωμόπολης για ένα τελευταίο καφέ πριν την αναχώρηση για Αθήνα. Εξάλλου, το καλοκαίρι ήταν ήδη στο τέλος.
Στην Αθήνα τους περίμενε το χάος, το τσιμέντο, οι γοργοί ρυθμοί και η εύθραυστη τωρινή ησυχία που εξασφάλιζε μια εφήμερη ασφάλεια, που με το βίαιο γυρισμό των συντοπιτών εύκολα θα κατέρρεε. Ωστόσο, το καθήκον τούς καλούσε και δεν άφηνε περαιτέρω χρόνο για χάζεμα. Μονάχα μία ημέρα είχαν να απολαύσουν τη Γη των Θεών.
Την πήρε από το χέρι και σαν κατεβαίνανε απλωνόταν όλο το Μαραθονήσι μπροστά στα μάτια τους. Ένας τεχνητός δρόμος, σαν λωρίδα, ήταν αρκετός για να συνάψει το Γύθειο με το νησάκι όπου, με μια κίνηση χορευτική, τα κύματα έκαναν το ρεσιτάλ τους για ακόμα μια φορά. Η εικόνα ήταν εκθαμβωτική έως επιβλητικά όμορφη αν και αγριεμένη από τον αέρα, ο οποίος έσερνε τα κύματα και τα αρώματα της θάλασσας. Τα νερά απλωνόντουσαν άνετα πάνω στη λωρίδα και ξέπλεναν όποιο πετραδάκι είχε ξεμείνει πάνω στο δρόμο πηγαίνοντας το στη θάλασσα της άλλης όχθης, όπου βαρκούλες κολυμπούσαν από τον μεθυσμένο χορό των κυμάτων. Πώς να μη σταθείς σ’ αυτήν την εικόνα την ώρα που το μπλε βαθύ πέλαγος ακολουθούσε τα βήματα του ουρανού μέχρι την ένωσή τους και γινόταν ένα θαύμα της Φύσης που έμοιαζε με αναγέννηση. Μια στιγμή διαρκούσε όλο το θέαμα, μια στιγμή για πάντα!
Η Απολλώνεια ψυχή κυριαρχούσε, αφού η ομορφιά του Ηλίου και της μουσικής της Φύσης αντιπροσώπευαν την τελειότητα και την πηγή ζωής. Αναγέννηση!
Μπορεί να μην ήταν η ωραία Ελένη που την λεηλάτησε ο Πάρης χάρη της ξάκουστης ομορφιάς της αιχμαλωτίζοντας την στην φωλιά του δικού τους έρωτα, αλλά σίγουρα άφηναν τη δική τους φωλιά του Γυθείου με βαριά καρδιά.
Και ήταν 7 η ώρα και έπρεπε να φύγουν…

_

γράφει η Diana Georgieva Valchanova

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου