Νόμιζα…

3.02.2018

Νόμιζα πολυσέλιδο πως είμαι μυθιστόρημα
Με εξαίσιους έρωτες, ηρωισμό και δράση,
Αλλ’ είμαι ολιγοσέλιδη και μέτρια νουβέλα
Που εύκολα διαβάζεται, με βιάση,
Καθώς ο αναγνώστης μ’ ανυπομονησία,
Αφήνει αδιάβαστα τ’ ανούσια και βαρετά σημεία.

Γερνάω καθώς γυρίζουν τις σελίδες μου,
Κι όταν η ανάγνωση στο τέλος φθάσει και πεθάνω,
Τρέμω να μη με βάλουν παρέα με τ' άλλα πτώματα,
σε σκονισμένο ράφι, λησμονημένης βιβλιοθήκης, πάνω.

Επιθυμώ στο τζάκι να με ρίξουν,
Φωτιά να πάρω και σαν άστρο να φωτίσω.
Ν’ αφήσω ανάμνηση τη θέρμη και τη λάμψη
Που στη ζωή μου δεν ευτύχησα, ποτέ να αποκτήσω.

 

_

γράφει ο  Νίκος Γιαννόπουλος
            Σκηνοθέτης - Παραγωγός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου