Ξέρεις…

24.03.2017

Άσπρο περιστέρι η καρδιά μου

θα φανεί.

Αλήθεια τι να εξηγήσω, πες μου τι;

Τι να κερδίσω απ’ το χορό;

Τα βήματα άλλωστε ξεχνώ

και τον ρυθμό.

 

Θυμήσου πάλι τι είναι αυτό…

Είναι δόξα της ψυχής,

που με υφαίνει.

Μήπως τον κόσμο ξεγελάσω.

Τον φτωχό να ξεπεράσω.

 

Πες μου τι;

Το Α Β εγώ ρωτώ.

Μέσα στο Ρ να απορώ

και να ορμώ.

Φεύγω τώρα από καιρό…

 

Την ιδέα προπορεύω

στου βίου τον Προκρούστη.

Να χαράξω τις επόμενες

κουκίδες στον χάρτη.

 

Πόσα κομπολόγια φλυαρώ

και δεν γνωρίζω.

Τον καπετάνιο θα φιμώσω.

Τα σύννεφα να λυτρώσω.

 

Ψηφιδωτό τούτης της ψευδαίσθησης.

Πώς να το πω…

Τι να θυμηθώ κι

από που να ξεκινήσω;

Οράματα φαινομένων

κι αυτές οι αντανακλάσεις πάλι

σκάκι παίζουν τους πύργους μας.

Πιόνια εμείς,

χαρούμενοι ταπεινοί χρηματιστές

κατά τα άλλα,

δεν μπορώ να πω…

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […]Πιόνια εμείς,

    χαρούμενοι ταπεινοί χρηματιστές

    κατά τα άλλα,

    δεν μπορώ να πω…[…]
    ΄
    ΄Ομορφα σκληρό Ελένη μου , όλο το ποίημά σου… μου άρεσε πάρα πολύ!!Μπράβο σου!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου είναι σκληρή όντως η πραγματικότητα! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!! Ευχαριστώ από καρδιάς!!! Να είσαι καλά και γεμάτη φως!!! 🙂

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Θα το κρατήσω αυτό το ποίημα…

    Απάντηση
  3. Παναγιωτης Χρηστος Τουρκοχωριτης

    ΕΛΕΝΗ ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΥΦΑΝΤΕΣ ΣΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΤΟΝ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΣΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΤΙΣ ΥΠΩΡΕΙΕΣ ΚΑΒΕΙΡΟΙ ΙΔΑΙΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΙ ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ Α ΚΑΙ ΤΟΥ Β ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΟΡΜΗ ΤΟΥ Ρ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΟΡΙΣΕ Η ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΑΘΩΝΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ
    .

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ναι Παναγιώτη, στη αγκαλιά του Αγάθωνα… Ξεπερνώντας όλους τους άθλους του κοπιαστικού, κάθε φορά, βίου! Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς!!! Το Α Β ως γονείς και με το Ρ Έρωτος να πορευτούμε!!! Να είσαι καλά!! Φωτεινή η συνέχειά σου!!!,

      Απάντηση
  4. sofia25164

    Σκάκι παίζουν τους πύργους μας και πιόνια εμείς!!! Και δεν χρειάζεται να πεις τίποτα περισσότερο Ελένη μου…γιατί τα είπες όλα!!! Μου άρεσε πολύ, μ’ άγγιξαν αιχμηρά οι λέξεις σου!!! Την αγάπη μου να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σοφία ναι, πιόνια εμείς!! Σε μια παρτίδα σκάκι καλά στημένη…
      Σε αγκαλιάζω!! Ο δρόμος σου γεμάτος δύναμη και φως, ώστε να ξεπερνάς τα εμπόδια…

      Απάντηση
  5. Pola Vakirli

    Αιχμηρός ο λόγος σου, τολμηρό το ύφος του ποιήματος, βαθύ το νόημά του!!!! Μπράβο Ελένη!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου