ΟΦΙΟΥΧΟΣ

31.05.2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

(Από την ποιητική του συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ, Αθήνα 2006»)

 

Ὦ σκοτεινό ροδάμι

σπαθιοῦ διακαμός καί φεγαριοῦ.

Ὦ πορφυρογέννητη ρωγμή

μέσα στους παγετῶνες τῶν λουλουδιῶν!

Τυλίγοντας τήν ἀφροσύνη τῆς σάρκας σου

στήν ἀλουργίδα μιᾶς ἀρχαίας διαίσθησης

καταλυτικῆς καί ἀνύπνωτης.

Σέ παραδίνω βορά

τοῦ θριάμβου τῶν πουλιῶν καί τῆς χλόης

στόν ἀψηλότερο πύργο τοῦ γέλιου σου.

Κυλώντας ἡ πέτρα πού φράζει τό ἄντρο τῆς τόλμης σου

ἀστράφτει μπροστά σου ἕνας ἄγγελος

ἀχάτης μέ κύματα φώς.

Ἁρπαγμένος στό πύρινον ἀξόνι τοῦ αἵματος

ξανοίγω στά φλογοβόλα γόνατα καί τά χέρια σου

τό βιβλίο τῆς γνώσης.

Σημαδεύω τό μυχό τῆς προσδοκίας σου μέ τοῦτο

τό στίγμα τῆς φωτιᾶς

καί χαράζω τό νόημα τῆς αυριανῆς σου μέρας

στήν πρώτην ἡδονή

καί τήν ἔσχατη ὀδύνη σου.

Τώρα πού μείναμε μόνοι

καί τρελλαίνουν τ’ αυτιά μας τά βήματα τοῦ δειλινοῦ

καί τά μάτια μας ἡ αὐριανή γύμνια

τά ἀπομαγνητίζει.

Τώρα πού μείναμε μόνοι

κι εἶναι γιά μᾶς ὁ πόλεμος πού συντρίβει τόν πόλεμο

κι ὁ πόνος πού βρεφουργεῖ τά ἀγάλματα

κι ὁ θάνατος πού πατάει τόν θάνατο.

Ἀκίνητο καί ζυγαριασμένο

γεράκι πετρωτό ἀπό πάνω μας

στέκει ἡ στιγμή πού ἐσκανταλίστει ὁ χρόνος.

 

Το ποίημα ΟΦΙΟΥΧΟΣ από την ποιητική του Συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ" του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net κατόπιν αδείας της συζύγου του και καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολίτσας Γεωργοπούλου - Λιαντίνη, η οποία είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων. Περισσότερα για τον Δημήτρη Λιαντίνη μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα liantinis.gr.

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου