Select Page

Οδοιπόροι

Οδοιπόροι

 

Την ίδια πορεία διανύουμε. Την ίδια θάλασσα αντικρίζουμε. Με διαφορετικό τρόπο βαδίζουμε.

Άλλος όρθιος, με τα δυο του πόδια. Ορθό το ανάστημά του. Ο διπλανός κρατάει μαγκούρα για στήριξη. Ο επόμενος, ζωώδης, με πόδια και χέρια.

Άλλος, έρποντας, δίχως βιασύνη. «Είμαι πιο ξεκούραστος για να απολαμβάνω τον ουρανό» είπε. «Τον ουρανό από τη γη;» αναρωτήθηκα. Να κι εκείνοι με τα ξίφη, τα τόξα, την ασπίδα και την πανοπλία τους. Έτοιμοι! Για δες κι εκείνους… κρατούν μόνο την ιδέα και πορεύονται. Άλλοι κλείνουν τα μάτια, άλλοι απλά δε βλέπουν κι άλλοι δανείζονται ακόμα και το χαμόγελο. Είναι εκείνοι που δείχνουν τη θύρα τού φεγγαριού κι εκείνοι που αντικρίζουν τον ήλιο.

Διαφορετικοί κι οι δρόμοι που επιλέγουμε.

Οδόστρωμα, χωματόδρομος, μονοπάτι... Έλα, να κοιτάξουμε χαμηλά προς το λόγο του χωριού και της πόλης. Να περπατήσουμε στην ακρογιαλιά συλλέγοντας κοχύλια, να κολυμπήσουμε αποφεύγοντας την τρικυμία, τα τέρατα και τις συμπληγάδες ή μήπως να κινήσουμε προς τα όρη, τα άγρια βουνά; Δυσβάσταχτος και τούτος ο δρόμος. Γεμάτος κακοτράχαλες πλαγιές, κατολισθήσεις, καταιγίδες και κεραυνούς.

Στον αγέρα να παραδοθείς, πλησίον του λόγου το αληθές…

Όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις, στο ίδιο σημείο θα επιστρέψεις. Άλλωστε, άκουσα, πως το σημείο εκκίνησης και λήξης είναι πάντα στατικό, ένα και το αυτό.

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

2 Σχόλια

  1. Παναγιωτης Χρηστος Τουρκοχωριτης

    Η ΣΦΙΓΓΑ ΣΤΑΘΗΚΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ .ΕΘΕΣΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ . Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΔΟ … Η ΣΦΙΓΓΑ ΕΠΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΡΑΧΟ …ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΟΔΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ .ΥΨΩΝΩ ΤΟ ΚΥΠΕΛΟ ΚΑΙ ΠΙΝΩ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΛΕΝΗ !!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Καλέ μου Παναγιώτη, η Σφίγγα… ναι, πόσο μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι! Μόλις έκανες επέκταση στον τρόπο που εγώ αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Χαίρομαι τόσο γι’ αυτό!!! Σ’ ευχαριστώ!!!

      Ναι Παναγιώτη μου, πολλοί οδοί, το σημείο έναρξης και επιστροφής είναι πάντα ίδιο…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!