Οικογένεια… Ο Θεσμός που χάνεται!

7.06.2017

 

 

 

 

 

 

Ο κόσμος πάει χάλασε και ήθη δεν υπάρχουν
Ισως ελάχιστοι μπορούν σωστή οικογένεια να 'χουν
Κρίμα που φύγαν οι καιροί τότε που είχε αξία
Οταν στην οικογένεια δίνανε σημασία.
Γίνανε όλα ανούσια. Τίποτε δε μετράει.
Ενας πηγαίνει από δω κι άλλος γι' αλλού τραβάει
Νοιάζονται για την πάρτη τους κι όχι για την αγάπη
Ελάχιστοι υπερνικούν εγωισμούς και πάθη
Ισως να 'ταν καλύτερα εκείνα εκεί τα χρόνια
Απού 'ταν όλοι μια γροθιά και είχανε συμπόνια.

Ο άνθρωπος θα έπρεπε πρώτα να υπολογίζει αν

Θέλει οικογένεια κι ύστερα να τη χτίζει.
Εχουν τα διαζύγια πλησιάνει σαν την άμμο
Σάπιο στρωμάτσο ο έρωτας κι οι νέοι θέτουν πάνω
Μια στις δέκα φαμελιές σέβονται τα παιδιά τους
Οσο κρατάει ένα φιλί αντέχει κι η μαγκιά τους
Σαν τα κοκόρια τρώγονται βραδιάζει- ξημερώνει.

Πάνω στην ξέρα του εγώ το στρίβουν το τιμόνι
Οποιος να στήσει σκέφτεται μιας φαμελιάς κονάκι
Υπομονή και σεβασμό θα έπρεπε για να ΄χει.

Χωρίς αυτά δε γίνεται θεμέλια να βάλουν
Αν έχουν κάνα δυο παιδιά πρέπει να καταλάβουν πώς
Να στηρίζουν ο καθείς το ταίρι τους μ' αγάπη
Εκεί που πάντα φύεται της λησμονιάς τ' αγκάθι
Τίποτε δεν αξίζει πια όπως η φαμελιά σας
Αγάπη να 'χετε για σας σέβας για τα παιδιά σας!
Ισως να σας εκούρασα συγγνώμη σας ζητάω
 για μια σωστή οικογένεια πάντα θα πολεμάω!

Παγκόσμια ημέρα οικογένειας
Πικρές διαπιστώσεις μιας κοινωνίας που χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της...

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη 

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπομονή, αγάπη και σεβασμός το μαγικό φίλτρο για να κρατηθεί μια οικογένεια…πόσο όμορφα, πόσο γλαφυρά τα περιέγραψε η μαγική σου πένα Χρυσούλα μου…μπράβο σου!!!!! Δυνατό θέμα για μονόλογο…ο θεσμός του γάμου ίσως να είναι και το τελευταίο μας οχυρό!!!Την αγάπη μου και την καλημέρα μου, σε όλους σας!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλημέρα Σοφία μου,

    Θερμά σε ευχαριστώ που πάντα μου δίνεις ψυχή απ’ την ψυχή σου!
    Να στε όλοι καλά!
    Φιλιά και χαιρετίσματα σε όλους σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου