Οικογένεια… Ο Θεσμός που χάνεται!

7.06.2017

 

 

 

 

 

 

Ο κόσμος πάει χάλασε και ήθη δεν υπάρχουν
Ισως ελάχιστοι μπορούν σωστή οικογένεια να 'χουν
Κρίμα που φύγαν οι καιροί τότε που είχε αξία
Οταν στην οικογένεια δίνανε σημασία.
Γίνανε όλα ανούσια. Τίποτε δε μετράει.
Ενας πηγαίνει από δω κι άλλος γι' αλλού τραβάει
Νοιάζονται για την πάρτη τους κι όχι για την αγάπη
Ελάχιστοι υπερνικούν εγωισμούς και πάθη
Ισως να 'ταν καλύτερα εκείνα εκεί τα χρόνια
Απού 'ταν όλοι μια γροθιά και είχανε συμπόνια.

Ο άνθρωπος θα έπρεπε πρώτα να υπολογίζει αν

Θέλει οικογένεια κι ύστερα να τη χτίζει.
Εχουν τα διαζύγια πλησιάνει σαν την άμμο
Σάπιο στρωμάτσο ο έρωτας κι οι νέοι θέτουν πάνω
Μια στις δέκα φαμελιές σέβονται τα παιδιά τους
Οσο κρατάει ένα φιλί αντέχει κι η μαγκιά τους
Σαν τα κοκόρια τρώγονται βραδιάζει- ξημερώνει.

Πάνω στην ξέρα του εγώ το στρίβουν το τιμόνι
Οποιος να στήσει σκέφτεται μιας φαμελιάς κονάκι
Υπομονή και σεβασμό θα έπρεπε για να ΄χει.

Χωρίς αυτά δε γίνεται θεμέλια να βάλουν
Αν έχουν κάνα δυο παιδιά πρέπει να καταλάβουν πώς
Να στηρίζουν ο καθείς το ταίρι τους μ' αγάπη
Εκεί που πάντα φύεται της λησμονιάς τ' αγκάθι
Τίποτε δεν αξίζει πια όπως η φαμελιά σας
Αγάπη να 'χετε για σας σέβας για τα παιδιά σας!
Ισως να σας εκούρασα συγγνώμη σας ζητάω
 για μια σωστή οικογένεια πάντα θα πολεμάω!

Παγκόσμια ημέρα οικογένειας
Πικρές διαπιστώσεις μιας κοινωνίας που χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της...

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη 

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπομονή, αγάπη και σεβασμός το μαγικό φίλτρο για να κρατηθεί μια οικογένεια…πόσο όμορφα, πόσο γλαφυρά τα περιέγραψε η μαγική σου πένα Χρυσούλα μου…μπράβο σου!!!!! Δυνατό θέμα για μονόλογο…ο θεσμός του γάμου ίσως να είναι και το τελευταίο μας οχυρό!!!Την αγάπη μου και την καλημέρα μου, σε όλους σας!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλημέρα Σοφία μου,

    Θερμά σε ευχαριστώ που πάντα μου δίνεις ψυχή απ’ την ψυχή σου!
    Να στε όλοι καλά!
    Φιλιά και χαιρετίσματα σε όλους σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου