Select Page

Οι δικοί μου άνθρωποι

Οι δικοί μου άνθρωποι

Απροσποίητοι

στην άκρη του ρείθρου.

 

Τώρα θα πέσουν

τώρα θα σηκωθούν

 

μια ζωή πείσμονες στις αιωρήσεις

ωσάν να μην είναι στο εδώ

μήτε στο εκεί

 

ακούγοντας πάντοτε κουβέντες του εαυτού τους.

 

Μια αστραπή μονάχα

στο βάθος των ματιών

μια αυλακιά στο μέτωπο

κι ένας κόμπος στο λαιμό να τους μασάει.

 

Οι άνθρωποί μου

οι δικοί μου άνθρωποι

και μακρινοί μαζί.

 

_

γράφει ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος